Kendimi inanılmaz yalnız hissediyorum?

Üniversiteye gelene kadar hayatım bir şekilde yerli yerindeydi. Gayet sosyal biriydim. Bu şehre geldim geleli inanılmaz yalnızım. 3 kere yurt odası değiştirdim. Ben anlaşması zor biri değilim. Gerçekten hangi odaya gitsem inanılmaz sıkıntılı tiplerle karşılaştım. Son, yani şu anki olduğum odadaki kızlar Allah var çok iyiler. Ama benim arkadaş olmaya zerre halim, enerjim kalmadı. Kendi kabuğuna çekilmiş artık zerre yaşam enerjisi kalmamış birine dönüştüm. Sınıf arkadaşlarıma gelince mühendislikteyim. 4 kızız totalde. Onlarla aram iyi. Ama benim yaşantıma çok uzaklar. Kızlar arasında olan küfre bel altı konuşmalara karşı değilim. Ama erkek ortamında da hiç çekinceleri yok. O dinamikte biri değilim. Hiçbir zaman kendimi yakın hissedemiyorum. Erkek arkadaşlarım da var az çok. Hepsini belli mesafede tutuyorum. Ama çok hızlılar. Sıfır bilinçle yaşıyorlar. Herkese saygım var ama arkadaş olarak çok uzaklar. İnanin ki sınıfta kafasına göre gay olup kafasına göre erkek olan 10dan fazla insan sayarım. Yani işlerine göre. Bunlarda benim arkadaşlarım da var. 3 senemi burada geçirdim. Daha fazla dayanamıyorum. Bırakmak istiyorum, emeklerime kıyamıyorum.