İşsizlik ve çaresizlik?

Merhaba. Ben 26 yaşındayım. İngilizce biliyorum. Dış ticaret mezunuyum ve lisede turizm otelcilik okudum. İki okula da işsiz kalmayayim diye başladım. Sonuç olarak dış ticareti beceremiyorum. Yaşadığım şehirde resepsiyon iş olanakları çok yıpratıcı. Saatleri ve iş yükü olsun. Mersin e annem ikinci evliliğini yapmaya geldi adam rezil birisiydi, ayrıldılar ablama anneme tonlarca borç kaldı. Küçük kardesimi onda bırakmak zorunda kaldık durumumuz yok diye annem de ablam da çalıştılar. Ben henüz lisedeydim. Staj paramı da hep eve verdim. Üni sırasında kardeşimi alabildik yanımıza ama babasına düşkün ve hırçın bir çocuk. Tek birakamazsiniz, eve bağlansın babasına gitmek istemesin diye birisi evde kalmaliydi. annem de mesleğinde yükseldi iyi para kazanıyordu ablam da AVM'de çalışıyor bir düzeni var borçlarını ödüyor ikisi de. Ben de okulla beraber eve ve kardeşime bakıyorum. Okul bitince de ev işleri ve kardeşime bakmaya devam ettim. Maalesef iş bulmaya çalışsam da dediğim gibi saatleri çok fazla ve evde herkes tam zamanlı çalışırsa olmuyor çocuk var ve dediğim gibi sorunlu bir çocuk o babanın yanında kalinca haklı olarak normal ev ve sosyal hayata uyum sağlayamıyor zorla okula gönderiyoruz kavga dövüş kaldı ki babasindayken de bir sene devamsızlıktan okulda kaldı. Asla böyle olsun istemedim, fedakarlık mi denir ne derseniz bunu yaptım. Uygun bir iş bulsam giderdim zaten ama yoktu. Antalya'ya da yeniden cagrildim staj yaptığım otele ama maalesef gidemedim. Keşke GİTSEYDİM demiyor değilim. Şimdi ablam evlendi annem uzun süredir bir yerde iyi maaş primle çalışıyordu. Ben de çağrı merkezinde iş buldum güvenilir bir firma. Üç dört ay çalıştım akabinde saatler üzüyordu ve on saniye nefes alamiyordum tuvalete gitmek için email atıyorum emaile cevap gelene kadar çağrı geliyor. Molaya da çıkmak için email atıyorsun ama aynı hesap. Yemek saatlerini de kacirirsan geçmiş olsun zaten. Annem o işinden bir fevrilikle ayrıldı ve ben de daha da zorladım. Borç falan çıktı ortaya yine benim maaşım iyiydi tamamını kapattık bir süre böyle devam ettik ama boğazım rahatsızdı tedavi etmedikçe de ilerledi ve çağrıda sesim gitti. Bana bir günden fazla rapor alamayacagimi söylediler ben de iyileşmez dedim çıkmaktan başka çarem yoktu çağrılar uzun sürüyor o boğaz ağrısı dişine kulağıma başıma vurmuştu artık ve ağlayarak uyuyordum. Annem alıştığı yerden sonra bir yere tutunamadı ve orası da onu geri istemedi. Kısa dönem çalıştığı yerler oldu şimdi yeniden bir yere başlayacak ama ben hala iş bulamıyorum. Marketlere de gittim başvurdum koşulları çok iyi değil ama bu noktada umrum dahi değil hala dönüş alamıyorum. Ben bipolar hastasıyım, lisede teşhisim konuldu zor zamanlar geçirdim gerçek babamla da alakalı sorunlar polislik durumlar yaşadım. Elime kalan parayla kedime bir şeyler aldım. Kedim olmasa şu an çoktan intihar etmiştim. Dayanamıyorum bu sorudan çok yardım çağrısı olabilir. Kendime dayanamiyorum artık. Ablam ve eniştem maddi olarak destek oluyor ama daha da utanıyorum.