Yalnız yaşamak?

Yalnızlık asla tercihiniz olmamalı.. Zarar görmek kırılmaktan korkularak seçilen yalnızlık sizi çıkamayacağınız bir hayata sürükler.. Başlarda ohh kafam rahat desenizde reklamlar bittiğinde aslında herşeyin göründüğü gibi olmadığını anlarsınız.. Çok basit bir test yapın kendinize.. Aldığınız bir kıyafeti beğenen yok, söylediğiniz sözleri yaptığınıız işleri önemseyen değer veren yok.. Takdir görmeyen beğenecek kimsesi olmayan yalnız bir ruh nasıl doyuma ulaşabilir ki... Başlarda arkadaşlarım var bir iki tane dersiniz.. Beni beğenebilecek bir kaç eş adayı var dersiniz.. Bir gün gelir hepsi düzenini kurar eş olurlar.. Gündüz belki onları görebilirsiniz eskisi kadar sık olmasada..
Ama akşam olur , herkes kapısını çektiğinde siz istediğiniz o yanlızlıkta kendinizle ağlar, kendizle konuşur, kendinizle uyursunuz.. Gittikçe artan değersizim duygusu her gün daha da artar.. Özleyenim yok , sevenim yok dersiniz.. Ve bir gün gelir o çok güvendiğiniz sağlık sizi yoklar.. Biri olsada elimi tutsa dersiniz... Artık tüm çabalarınız o yanlızlıktan kurtulmak olmuştur.. Fakat saate baktığınız da artık çok geç.. Eskisi gibi seçebileceğiniz 3 - 5 eş adayı kalmamış... Kendinden ödüm verip olsun bir kulağı duysada olur ya da az sevsede olur dediğinizi duyarsınız.. Ne garip dimi yalnız olmak için hiç bir şey vermemişken şimdi ise yalnız olmamak için kendinizden bir parça verdiniz..
Böyle böyle insanlara katlanmayı öğrenirken sizden geri kalan çok azınızla yaşamayı sever keşkeeeeeeee demeye başlarsınız... Yalnızlık bir ödül mü, yoksa bir cezamıydı?
Hala zaman varken , iki gözünüz, iki kulağınız , iki kolunuz size her şey çifttir derken yalnızlığı seçmekten vazgeçip insanlara karışın... Mutluluklar..