Bana yardımcı olun bir fikir verin?

Benim annem de 3 yıl önce vefat etti bu yazını gördüğüm de sana yazmak istedim seninle aynı durumu paylaşıyorum ama tek farkla benim bakmak zorunda olduğum engelli bir kardeşim var ve bu yüzden her şeyim hesaplı ve dışarı çıkmam çok zor hafta da bir ya çıkarım ya çıkmam. 1,5 aydır doğru düzgün gezdiğimi de bilmem ev için de dura dura depresyona girdim psikiyatriye gittim duygu durum bozukluğu dedi antidepresan verdi şu an terapi görüyorum ayrıyetten. Çok zor bir hayatın olabilir ama psikoloğum şunu dedi bana sen o evin annesi değilsin sende bir evlat ve kardeşsin bu rolü asla üstüne üstlenme bırak herkes bir işin ucundan tutsun bütün yükü sen yüklenme afedersin eşek gibi yapacaklar sen tek yaşamıyorsun yemek konusuna gelirsek kesinlikle açlıktan ölmezler en basit yapamazsan bile ekmek peynir yerler yine kendilerini aç bırakmazlar sabah kahvaltını hazırla üstten topla tek değil ama bırak onlarda yapsın. Sonra eşyalarını al git kütüphanede kendine çalış. Sen kendini düşünmezsen kimse seni düşünmüyor ben bunu çok iyi anladım bu yaşımda

Evde ders çalışma isteği insanın düşüyor. O yüzden dershaneye yazıl. Ders çalışan birilerini görmek seni gazlar. Ders evde çalışamıyorum dersen boş sınıflarda , etüt odalarında çalışırsın veya kütüphaneye gider çalışırsın. Sen, hizmetçi değilsin. Tek kız da değilmişsin. Bırak, biraz da taşın altına ablan elini atsın. Baban , yumurta kırıp yine yer ve karnını doyurur en kötü ihtimal ama senin şu zamanın geri gelmez

Başın sağ olsun. Umarım iyi yerlere gelirsin. Cidden erkekler bir yolunu bulup çalışıyor ama hemcinslerimi iyi yerlerde görmek onore edici.

Allah rahmet eylesin kardeşim.. Mekanı cennet olsun.. Zordur tabi. İş bölümü yapsanız olmazmı? ya da kendini yormadan azar azar yapsan? anlıyorum seni.. bu yaşında omuzlarında çok fazla yük var. Kıyamam sana. Çok kötü hisettim kendimi