Tandığım insanlar bile ölünce üzüntü duygusu hissedemiyorum, kendimi zorlarsam falan belki.
İnsanlarla yüzeysel konuşuyorum ama derin duygusal konularda konuşmaya çekiniyorum.
Bazen ölen birisini düşünüp gerçekten üzülüyorum fakat dışarı yansıtmaktan hoşlanmıyorum.
Müzik dinleyince falan duygu hissediyorum.
Bazen insanlara maddi olarak küçük iyilikler yapıyorum fakat derin duygusal anlamda iyilik yapamıyorum.
Bendeki durumu vicdansızık, duygusuzluk, empati eksikliği açısından değerlendirirseniz?
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Cinsel Yaşam
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Dünya Kupası
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Kızlar & Erkekler Ne Diyor?
Cevap
0Cevap
Sadece ölümü kabullenmişsin. Hala iyilik yapabiliyorsan vicdanin yok olmadi merak etme. Ama empati eksik olabilir sende.
ölüm fikrinden korkuyorum, panik atak durumlarım var.
O zaman kendini korumak için icgudu olarak duygu goster miyorsun. Çözümsüz olaylar seni geriyor. Vicdanin yeninde ama duygularin bir kenarda. Karakter yapisidir.
Öfkelenince vidansız davranıyorum ama sonra pişmanlık duygusu, korku, azap oluyor.
Duyguların çoğunu bastırdığın icin aniden ofke olarak atiyorsun pişmanlık gibi duygularda kendini koruma icgudusu. Duygular arası döngü oluyor. Gereken duygulari zamanında yaşa. İcinden aglamak geliyorsa ağla. Duygular her durumda kötü değildir.
varoluşsal korkularım var bilinmezlik ve yok olma korkuları.
O zaman temele inmişsin sorunun bunlar senin bunlari çözmen lazim lazim ilk yoksa duygulari gerektigi gibi yasayamazsin. Hayatta yaşama ve ölüme bakış açısı olusturman lazım. Dinleri araştır ama çok düşünme stres yaratmasin sende anksiyete felan var tetiklenmesin. Sürekli yeni şeyler hayatta seni canlı tutar ve olaylara anlamli yaklaşirsin. Duygularında dürüst ol ve kabullen.
Benim mantigima gore yok oluş yok çünkü dogmadan oncemizide bilmiyoruz sen bile bu hayatta cocuklugunu çok hatirlamiyorsun bilinç olmadikca var olamayiz , yokluguda deneyimlemek imkansiz olur. Ben yok olunamayacagina inanirim mesela.
bunları çok düşünürsem şizofren olur muyum diye düşünüyorum ayrıca bir ara psikoz teşhisi almıştım akıl hastanesinde yattım, zarar verilme hakkında paranoyak düşüncelerden dolayı.
Sen belki zamaninda da dusuncelere çok dalmissindir, bana da hic iyi gelmiyor düşünce hatta ayni seyde de takılı kalamam hep yeni şeyler lazim. Hayatsal olarak ben bi depresyona girdim kısa süreli. Kendini çok soyutlama hayattan diyeceğim tek bu. Hayatina cevrene ailene odaklan. Çok düşünmek demeyelim araştır sende mantikli geliyor mu gelmiyor mu sorgula. Hicbir seyin doğru yanlış olup olmadigini bilemezsin ama şans ver her yeni bir şeye. Beyin ogrendikce genclesir. Sorgulamamakta iyi değil çok dusunmekle beraber. Kendini boşlukta ve anlamsiz hissedersin. Bu devam edersen o dedigin hastalıklar gelişir. Herkeste olma ihtimali var dediklerinin.
Kendini daha iyi tani ve o yoldan git. Yeni bir düşünce yeni bir kisilik oluşturur
bazıları da bana aylak bir insan olduğum için çok düşündüğümü söylüyorlar.
Yani herkesin bir meşguliyeti var boş olursan evet düşüncelere dalarsin
Ketum birisin demekki ve çok duygusal bakamıyorsun olaylara bu senin yapınla ilgili bisey herkes aynı olamaz
Mesela ölüm fikirinden korkma durumu ve panik atak, anksiyete de var bende
Ozaman bu senin kendini koruma şeklin
şöyle bir durum da var ölen insanlara sürekli derin olarak üzüntü duyarsam üzüntüden de ölebilirim.