Bu bir soru değil aslında?

Hiç arkadaşım yok, annem hapise girdi, babam yok. Daha yeni evlendim, konuşabileceğim bir akrabam yok. Eşim huzursuz olmasın işten gelip bir kaç saat olsada mutsuz olmasın diye sahteden gülüyorum. Çocuğum yok, etrafımdaki insanlarda 20 yaşında çocuk yapmama çok karışıyor olmayan çocuğumun ölmesini diliyor ve gerekesiz buluyor. Daha böyle binlerce şey tek bildiğim şu gencecik yaşımda hiç bir şey başaramamış olmam belkide beni suçlayacaksınız, benim elimde olmayan sebebpler hepsi. insanlar dış görünüşümiçin beni aşağılıyor, 13-14 yaşlarındayken hiçbirşeyim olmayan insanlar tarafından şiddet gördüm,1 kişi tarafından tacize uğradım küçükken. Hayatım önümde değil hiçbir şey yapamıyorum buraya yazıyorum çünkü kimsem yok hayatıma son vermeye karar verdim 21 olacaktım ekimde ama kalsın 2 ay bile dayanamıcam bunu gören insanlara tek söylemek istesiğim lütfen kimsenin kalbimi kırmayın ve bu gün benim için etrafınızda ki birine bir tane küçükte olsa iyilik yapın, kimsenin dertlerini küçümsemeyin ve siz kendinize iyi bakın.
Bu bir soru değil aslında?
Cevapla