Arakadaşlar ne yapacağım ben artık yaşamaktan vazgeçmek üzereyim?

Sanki evde 5 kişi değilde birbirine yabancı 5 kişi varmış ve annesiz babasız öksüz gibi hissediyorum sadece odamda geçiriyorum vakitlerimi artık sosyalleşmek istemiyorum 4 senedir sosyalleşmiyorum 23 yaşındayım 10 senedir obsesyon ve ruhsal çöküntü ile yaşıyorum annem ve babamdan psikolojik ve fiziksel şiddet görüyorum
Asla ama asla bir kerede kızım nasılsın? paraya ihtiyacın var mı? Birlikte birşeyler yapalımmı? Demediler mesela ben bir dısarı çıkarım cıkarken makyaj yapmama pantolon t-shirt giymeme karışıp o... pu derler saçımdan tutup yerde tekmelerler ama asla paran var mı ya da bir ihtiyacın var mı demezler saat 4-5 te evde ol derler birde.
Nefret ediyorum ikisindende Allah belalarını versin ikisininde hayattan soğudum yemin ederim sürekli uyuyorum 90° derece sıcaklıkta üstümü örterek uyuyorum sürekli hayatı sorguluyorum neden varım diye düşünüyorum Kendimi çok ama çok çirkin buluyorum sevilmeye değer olduğumu düşünmüyorum, sürekli ağlıyorum ve uyuyorum
Artık son günlerimde gibi hissediyorum içimde gram yaşama hissi yok daha doğrusu hissizim..