Elden ayaktan düştükten sonra babama bakmak istemiyorum doğru mu düşünüyorum (uzun soru)?

Babamın öz kızıyım o yönden sıkıntı yok ama babam 28 senedir beni sevmedi beni hiçbir konuda desteklemedi hep kısıtladı onun yüzünden hakkımı bile arayamadım çünkü kendisi korkağın teki

Dün akşam dışarıdaydım belediyenin çay bahçesinde oturup tek başıma 3 çay içtim marketten aldığım bisküvilerle beraber (sigara içmiyorum) sonra saat 22.00 gibi otobüsle eve döndüm. Anneme beni sormuş annem de "kafede çay içiyor" demiş sonra 2 elini açıp allah a şikayet etmiş tıpkı fotograftaki gibi

https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSuprV8W4dv7VGG1yeH9f5VVghVF3bFm0TG5m34dmvQ7qD4Gm0FtqncGyjb&s=10

Ben ayıp bir şey yapmadım! 28 yaşındayım sigaram yok içkim yok!!! 28 yaşındaki kız çay bahçesinde oturup tek başına çay içemez mi sonra eve geldim aldım karşıma konuştum "BABA BEN UTANILACAK BİR ŞEY YAPMIYORUM SENİN SANDIĞIN GİBİ ZİNA YAPMIYORUM" dedim yüzüme kötü kötü bakıp gitti

Az önce tuvaletteydim o da sabah namazını kılmak için kalktı beni tuvalette gördü kendi kendine "Allah uzun ömür versin allah canını alsın" dedi benim için

Abime ve abimin karısına o kadar iyi davranıyor ki abimin karısını öz kızı gibi seviyor onlar ne derse yapıyor abim ve karısı da bunu bildigi için babamı kullanıyorlar

Öz kızı benim ama elin kızını bu kadar sevmesi bana karşı koruması zoruma gidiyor

Babam elden ayaktan düştükten sonra ona bakmayacağım evet günah ama bana belalar okuyan, dışarıda çay içiyorum diye zina yaptığımı düşünücek kadar hastalıklı zihniyete sahip olan bir babaya bakmak istemiyorum

Sizce haklı mıyım?