Eşimle geçinemiyoruz?

Arkadaşlar öncelikle bayağı uzun yazıcam okuyanlar için teşekkür ederim şimdiden.
4 yıllık evliyim.2 yaşında da bir çocuğum var. Eşimi 6 senedir tanıyorum. Başlarda da çok çalkantılıydık fakat cahillikten sanıyorum toz pembeydi her şey. Sorun etmiyorduk bir çok şeyi.
Tartışmalarımız hep vardı fakat son 2 yıldır, yani çocuğum dogduktan sonra her şey bir anda alt üst oldu sanki. Bir gün normal isek bir hafta limoniyiz. Sorunlarımıza hep ben çözüm odaklı yaklaşırdım ama öyle bir bıkkınlık var ki aman uğraşamam deyip tartışmak bile istemiyorum. Gelelim asıl konuya;
Evet sorunun büyük bir kısmı bizim tavırlarımızdan kaynaklı fakat anlamlandıramadığım başka birşeyler de var gibi hissediyorum. Ben temizlik yapmayı, insanlarla vakit geçirmeyi, özellikle de evimi çok seven biriydim. Evime girmek istemiyorum, temizliği kendimi zorlayarak yapıyorum, insanlarla vakit geçirmek görüşmek istemiyorum. Evde de sürekli bir bunalmislik söz konusu. Aramız iyi iken bile eşime sarılmak gelmiyor içimden. Sürekli öfkeliyim herşeye bağırıyorum küçük şeylere bile aşırı sinirlenip ağlıyorum. Bazen kendimi boş boş bakarken buluyorum. Eşim bana karşı çok merhametsiz biri haline geldi. Kırmaktan asla çekinmiyor, söylediğimde ise hakettin vs gibi cümleler kuruyor. Sürekli sure, ayetler okuyorum içsel huzurumu yakalamaya çalışıyorum. Bunlar bir nebze bana iyi geliyor ama okumayi biraktigim an yine her şey sarpa sarıyor. Bir hoca var eşimin tanıdığı, onun hanımı ile görüşmeyi düşünüyorum (büyü, muska gibi bir şey için değil) dertleşmek , akıl almak için. Büyü var msuka var diye kafayı takıp 2 senemi çöp ettim, o yüzden kesinlikle bununla alakalı bir arayış içinde değilim. Evimde var olduğuna inanıyorum ama aramak istemiyorum. Derdim bu ne yapmalıyım tavsiyelerinizi bekliyorum?