Gecelerı dusunmekten uyuyamıyorum?

tahmın edebılıyorum ben orada degıldım ama ailem akrabalarım ordaydı kabus gıbıydı cok kayıp verdık

nereye yerlestınız bız ızmırı sectık

guzel sehır Hataydan cok arkadasım Eskısehıre gıttı ama bır cogu gerı dondu. sız nereden gıttınız oraya

cok gecmıs olsun dunyada esı gorulmemıs bır felakettı ama hayat devam edıyor onune bakmalısın kendının doktoru olmalısın kendını ıyılestırecek tek kısı sensın dıger hersey aractır

zaman herseyın ılacı senı anlıyorum ama hepsı gececek gecıcı seyler bunlar sanırım bırı senı cok kotu uzmus buda hayatındakı olumsuzlukları tetıklemıs haksızlıga ugramıs hıssedıyorsun

Eğer destek almak sana iyi gelecekse vakit kaybetmeden git. Yooksa kendi kendine ya da buradan sorarak çözemezsin bunu

Bunun imkanı yok. Buradan en fazla sohbet edersin ve sohbet seni ya rahatlatır ya da rahatlatmaz. Çözüm olmayacağını biliyorum. Sen kendini daha iyi tanıyorsun. Bu sebepten destek almak seni rahatlatacaksa git, vakit kaybetme.

Bunu ilaçla yaparlar büyük ihtimalle. Rahat edersin. Madem bu kadar sıkıntılı geçiyor gecelerin. En azından kimyasal bile olsa doktor kontrolü altında bunu yap ve zamanla zaten kendini rahatlatacak şeyleri de bulursun. İlaç bunun önünü açar.

İşlemez. İntihar eden kişilerin siciline işler sadece. Senin durumun başka. Psikolojik destek almak normal bir şey. Psikiyatristler bile birbirlerine gidiyorlar bazen.

Sen sağol. Sana lazım şu an. Ben sadece yazdım. İyi olması gereken sensin ve iyi olduğun günleri hatırlayarak bunu yeniden yapabileceğine de inanıyorum seni hiç tanımadan.

O zaman dene ve iyi ol. Çok kötü olsan buraya gelmeye gücün olmazdı. Demek ki iyisin biraz. Tüm bunları düşün ve daha da iyi ol 🍀🍀🍀

Gecenin bu saati ayakta olan bir insan nasılsa öyleyim. Çok iyi değil ama çok da kötü değil. Sadece sessizliğin huzurunu çıkarıyorum. Biraz da serinliğin ve hayallerimin. Soruduğun için çok teşekkür ederim.

Teşekkür ederim. Sessizlik bazen güzel bazen de yalnız olduğunu anlatıyor sana. İşte bu duygu devreye girerse vay haline.

Evet Ankara 'da yaşıyorum. Sen deprem sonrası yaşadığın şehirde mi kaldın yoksa başka şehire mi gittin

Güzel bir yer. Öğrencisi daha çok. Umarım yalnızlık çekmiyorsundur

Aslında bazen sana ait olan yaşadığın şehirde de çok fazla yalnızlık çekiyorsun.

Eski hayatını özlüyorsun, şöyle düşün, ben eski hayatımı özlesem de hep buradaydım, aslında benden hem şanslı hem de şanssızsın, fakat şansın çok daha fazla, sen yeni bir şeyler kurmaya gebesin, bense burada bu şekilde yaşamaya mecburum. Şimdi gülümse ve şanslı bir kadın olduğunu söyle kendine. Belki de psikiyatriye gitmene bile gerek kalmaz. Sadece şanslı olduğunu, hayatta kaldığını ve yeni bir şehirde yeni şeylerle karşılaşabileceğini düşün. Belki birkaç ay sonra sen bana psikolojik rahatlık verirsin.

Burada birkaç dakika daha önce oldu :) günaydın

Zamanı gelince gitme şansın var. Gidemeyenler ne yapsın, bak en azından gülüyorsun ;)

Yapma böyle işte, onca güzel şeyden sonra böyle dersen başa döneriz, söylediklerimde ciddiydim, buradasın şu an ve soru soruyorsun, yani aslında derdini bilip de derdinden gebermek üzere değilsin, kendi hakkını kendine yedirme ;)