Başımı açmak istiyorum ama?

Ben 35 yaşında 12 yıllık evli bir kadınım.. Bekarken açıktim çalışıyordum.. eşim kapalı sevdiğinden falan bahsetmişti ama bana baskı yapmamisti sevgiliyken. zaten namazımı falan kilardim ama kapalı degildim. işten ayrildigim bı dönem eşim de askerdeydi o zaman sevgiliydik.. mukabeleye gidiyordum ramazan ayıydı o dönemin maneviyatı dan etkilendim esiminde çok mutlu olacağını biliyordum ve bı gün bir anda kapanıp ona supriz yaptim.. çok huzurluydum inanarak isteyerek kapanmistim (20yas)... sonra askerden geldi ve biz önce Nişan sonra evlendik.. eşimin tarafı aşırı kapalı hoca vs. insanlar.. esim beni açıkken beğendi sevdi ama içten içe bana kapanmayı empoze etti.. açık olsam belki ailesi kabul etmeyecekti ve ayrılacaktık bilmiyorum.. evliliğimizin ilk yıllarında ara ara nefsim yokluyordu eski bakımlı hallerimi özlemeye basladim yakın arkadaşlarım hep açık kendi aile tarafım hep açık.. sonra kendimi ikna edip devam ettim hep.. bu isteğim her yıl biraz biraz katlandi ve ben hep kendimi ikna ettim.. vee artık ikna olmuyordum basimi açmak istiyorum yani son 4yildir falan bu konuyu açıp açıp baskıyla geri kapatıyorum.. çünkü eşim hiç bir şekilde kabul etmiyor.. bekarken bu kadar baskısı olsaydı kapanmazdim bile çünkü baskıya gelemiyorum hele ki bu konuda.. Allah ile senin aranda sen bilirsin demesini beklerken.. açılırsan bosanirim a kadar geldi iş.. ve şu an 3cocugum var 10-8ve 1bucuk yaşında.. bu konu dışında büyük bı sorunumuz yok iyi kötü geçinip gidiyoruz.. her yıl yaz ayında baharda çok yukseliyorim artık rabbimin emri oldugi için değil eşimin boşanma resti karşısında çocuklarımı üzmemek için devam ediyorum buda hiç içime sinmiyor.. nefsine ağır geliyor artık.. ben rabbimin affına sığınıp basım açık uasamak istiyorum.. boğuluyorum dışarda kendimi kötü çirkin hissediyorum yaşlı hissediyorum.. esiminde açık kadınlara baktığına bı kaç kez şahit oldum açıkçası.. çocuklarım için boş ver diyorum yaş olmuş 35 imanına sığın boylede yakışıyor.. duzenini bozma eşini karşına alma falan diye kendimi telkin ediyorum ama içimden bu sevdayı atamıyorum çok mutsuzum.. bu konu yüzünden bosanirim demesini de unutamıyorum hiç mi bir şey paylasmadik hiç mi svmedin bı örtü yüzünden nasıl terkedersin.. üç cocugumuzu nasıl böyle bı kavganın içine atarsın.. ben kıyamıyorum cocuklarima konuyu kapatıyorum ama o nasıl kiyabiliyor.. bı akıl verinn cikmazdayim yadirgamadan yargılamadan lütfen