Anneler her şeyi abartır mı?

Bu sürekli mi oluyor? Ben annemden küçüklükten biri yemek baskısı görüyorum. Ve açıkçası travma oluştu bende. Hatta bununla alakalı bir konu açmıştım. Annelerin içgüdüsel olarak çocuklarını beslemesini anlarım tabi ki ama ben yemeğimi yemediğim için annemden cezalar alıyordum. Bu saatlerce söylenme, dondurma yememe cezası aynı gün, bağırmalar vs. Bunun normal olduğunu düşünmüyorum. Çünkü iyi hissetmiyordum. Bu baskılar sadece yemek konusunda değil. Ders çalışma, dışarı çok çıkmama, derslerini yapma, üstün başarı gösterme ve böyle bir beklenti içinde olmaları gibi mükemmellik beklentisi içindeydi bana karşı hep.

Sence bunları tolere edebilir mi bir insan? Bu normal mi sence? Ben mi abartıyorum? Bende bu streslerden ve annemin yarattığı baskı, sürekli söylenmelerden dolayı hastalıklar çıkmıştı lisede vs hep. Her gün duş alıyordum lisede annemin yarattığı stresten dolayı, duşa giriyordum rahatlamak için. Çıktığımda bu sefer niye çok su harcıyorsun? Niye her gün duş alıyorsun vs diyordu. Bence beni sevmiyordu. Bunlar bahaneydi.

(Hepsi değil ama) pek çok annenin hayatta en çok değer verdikleri tek şey evlatlarıdır. 9 ay karnında taşımak bir yana, en çok 18 yaşına kadar bakımını üstlenir ve haliyle aradaki bağ zamanla kuvvetlenir. Anne prensinin ve prensesinin üstüne titrer, tırnağına taş değsin istemez. Dolayısıyla bazı olağan şeyleri gözlerinde büyütüp abarttıkları ve bizim de abartılı derecede temkinli olmamızı isteyebilir. 30 olmama şu kadar var, benim annem halen benzer şeyleri yapar. Gözlerinde hep o yeni doğmuş, ilgi ve sevgi isteyen bebekleriyiz çünkü. "Büyüdüm Pınar'la büyüdüm" reklamını hatırlayın. (Bunları yazarken istemsizce sırıtıyorum, ne anneciymişim ya xd)

Evet abartırlar. Annelik duygusundan dolayı. Ama annem olmasa ne yaparım bilmiyorum. Her doğuran anne değildir. Anneliğin hakkını veremeyen dişiler var. O yüzden öyle her önüne gelen doğurmamalı. Niye bunu diyorum çocuğunu çöpe atanı bile gördüm de ondan