Belirli yaşa gelmiş birinin evlilikten umudu kesmesi yanlış mı doğru tahmin mi?

Daha küçük yaşta evlenseydim, kolay güvenebilirdim ancak şu an güvenebilmek benim için çok zor.

Çabalamak elbette mühim ancak bu herkesle konuşmak anlamına da gelmez. Kendimize birşeyler katmaya devam edip tevekkül ederek beklemek gerekiyor aslında...

Adım atıyorsun, çabalıyorsun ama bir yerde olmayınca olmuyor gerçekten...

Zamanında beni isteyenlerin hepsi evli ve çocuklu şimdi...

Hiç evlenmedim ve bu çağın insanı da değilim esasen...

Bir noktadan sonra insan içindeki âlemleri ziyan olmasın diye daha sıkı korumaya alıyor.

Allah'tan umudu kesmek, inkâr ya da isyan değil ama bir yerde gerçekçi olup soğumak, uzaklaşmak kaçınılmazlaşıyor.

Ya seviyesizler ya da seviyeliler ve kendilerini korumaya alıp kapatmışlar. Arada kalanlar ise ya sahipli ya da yaralı...

Önceden pozitif düşünmek lazım derdim ve kendimle olmak kendi tercihimdi şimdi bir yerde kaderim oldu

O kaliteyi bulamıyorum...