Evliliğin getirdiği sorumlulukları kaldırıp, taşıyabileceğinize inanıyor musunuz?

Karsi taraftan psikolojik olsun, yasamsal olsun destek gorursem, karsi taraf sorumluluklari kadin olarak bana yikmak yerine ortak bir evliligin bilincindeyse altindan kalkabilirim diye dusunuyorum. Sonucta her seyi yapamam, her sorumlulugu ustlenemem. Turk erkekleri biraz boyle dusunuyor sanki ve kadindan bunu bekliyor. Çalışsın, evi cekip cevirsin, cocuklara baksin, yemek yapsin hamarat olsun, bana iyi eş olsun, benimle iyi anlassin... bunlar agir seyler her alanda var olamayız. Elbet eksikler olacak ve erkeginde yapmasi gereken bu yukleri almak, eksikleri tamamlamak. Yalniz kalırsam yurumez buyuk ihtimalle.

Beni elinde tutabilen bir erkek olmasi lazim bir de her anlamda. Bakimli olmasi, temizligi, sadakati, ilgisi vs nin yaninda konusmasina, tavrina dikkat edecek. Gelisi guzel konusur, tavir vs takınırsa ve bu durum canımı sıkar, beni üzerse kapıyı çarpar giderim. Cok alttan alabilen biri degilim. 1-2 defa tamam ama devaminin beni yerle bir edecegini bildigim icin buna otomatikmen savunma gelistirip daha olmamasi icin kendimce seyler yapabiliyorum.

Hassasim ve cabuk kiriliyorum ne yazik ki. Onun normal gordugu bir cumle, tavir benim alemimde bambaska yankilaniyor olabilir. Benzer sebepten 17 yaşımda babama tavir alip kapiyi carpip gitmisligim var. Eve zor 19 yasinda dondum, bir ton israr uzerine. O ara çalıştım, bir sure teyzemde kaldim, 5 ay sonra 18 olunca ayri eve ciktim. Birikmis paramda vardi sıkıntı olmadi. Sonra uni icin tekrar ayrildim zaten yanlarindan.

Beni yaninda kolay tutabilecek biri degilim yani. Bu konuda dikkatli davranmasi gerekecek. Bir bakmis kendi bakis acisindan bir tavrina, bir cümlesine kapiyi carpip gitmisim. Kolay elinin altinda bulundurabilecegi bir yapim yok. Bu konuda ne kadar suyuma giderse, bende o kadar yuvama sahip çıkarım. Belki biraz zor bir özellik ama yapacak bir sey yok.

Hassasligimi da, bu durumu da torpulemeye calisiyorum. 17 yasinda kapıyı çarpan kiz ile aramda elbette farklar var ama insanin kendi yapisini, huyunu değiştirmesi cok zor. Evlilikte bazi huylara katlanmak bir yerde baktigin zamanda.

Iki tarafta bircok huya sabrediyor, bunu yapmak gerekiyor ama bendeki biraz elindekini kaybetmeye dogru da cabucak gidebilecek bir durum. Bu konuda dikkatli olmak gerek. Kendimi biliyorsam kucagimda bebek olsa da yaparim gibi geliyor bunu. Bana cok ters düşmemesi lazim.

Yani bilmiyorum altından kalkabilirim belki ama öyle bir insan olması lazım. Çok fevriyim bir anda her şey bitti diyip gidebilirim beni zorlarsa :D ne biliyim bunların altından kalkabilmesi beni frenleyebilmesi lazım kısacası beni taşıyabilmesi lazım
Ancak öyle anlaşabiliriz 🥲