Türk erkeklerinin çoğu kötü insanlar, hiçbir türk kadını türk erkeği ile görüşmemeli diye düşünüyorum, sizce?

29 yaşındayım, 20 yaşımdan beri 3 sevgilim oldu, bunlardan 2siyle birliktelik yaşadım. Son sevgilim "Ben seninle ciddi düşünmüyorum, benden baskasıyla birliktelik yaşamış birisiyle evlenmek istemiyorum" demişti. Ayrıldı benden. Sonra kendimi her zaman "kirlenmiş" hissettim. Tamamen kariyerime odaklandım. Sonra da yurtdışında güzel bir maaşla iş fırsatı buldum.

Buraya taşındığımda da benimle ilgilenen erkeklerle görüşemedim, çünkü erkeklerin artık beni sevemeyeceğini ve sadece kullanacağını düşündüm. Fiziksel şeylerden tamamen soğudum. Eski sevgilimin de kendinden 4 yaş küçük bir kızla evlendiğini öğrendim. Sonrasında depresyona girdim. Benim için aile kurma fikri bitmişti. Sadece işimde iyi olmak ve spora gitmek istiyordum. Kendime toplumda bir yer görememeye başladım. Sevilmeyecektim sonuçta. Köpek ya da kedi almayı planlıyordum. Oysa çocukları hep seven bir yapım vardı.

SONUÇ, birkaç ay sonra evleniyorum. Aylarca hoşlandığım ama kendimden utandığım için uzak durduğum adamla.
Bu adam bana ilgi duyduğunu söylediğinde bile "Seninle olamam çünkü beni asla sevemeyeceksin çünkü benim senden önce 2 sevgilimle fiziksel birlikteliğim oldu" diye ağlamıştım. Bana bakıp "Vay anasını ne sayı ama" diyip gülümsememeye çalışmıştı.
Sonra "Üzgünüm, seni çoktan seviyorum ve seni hep seveceğimi hissediyorum. Ne yaşadığın pek umrumda değil. Benimle ne yaşayacağınla ilgileniyorum" dedi. Evet, Hollandalı bu harika adamdan 1 yıllık sevgililiğimizden sonra geçen hafta evlenme teklifi aldım.

Bir gün olsun geçmişimin konusu açılmadı çünkü bu adam kendinden emindi, kendine güveniyordu. Biliyordu, harikaydı. Bu adamla geçirdiğim süre boyunca türk toplumunun ve türk erkeklerinin, kadınların beynini nasıl yıkadıklarını daha iyi görmüş oldum. Artık hiçbir kadının türkiyede yaşamaması gerektiğini düşünüyorum. Ülkemin erkeklerinden nefret etmeye başladım.