Soruma bakabilir misiniz, uzun biliyorum ama lutfen?

Annem vardan yok evde. Ne zaman konuşmak istesem bana kopek gibi davranıyor iteliyor sevincimde uzuntumde hiçbir şekilde duymak konuşmak istemiyor. Küçük kardesim var bütün enerjisini o tüketiyormus ama ben de kızıyım yani çok bir şey beklemiyorum ki. Günde 2 3 kez ancak cümle kuruyorum onunla. Bu yüzden anneme karşı içimde bir soğukluk ve nefret var, ben ergenliğimden beri böyle bana. Sonra diyor ki sen çocukken de soguktun benim suçum ne. Arkadaşlar küçücük çocuk nasıl soğuk olabilir ki hadi oldu diyelim annesi olarak sevmez misin yani? Ayrım yaptığını da kabul etmiyor. Annesiyle güzel geçinen insanları görünce o kadar kıskanıyorum ki. Lutfen bana bu anne sevgisi eksikliğimi kapatabilecegim bir yol gösterin. Saatlerdir ağlıyorum neden onun gözünde bu kadar degersizim? Lütfen bana birkac öneri verin katlanamiyorum arkadaşlar çok kötüyüm. 23 yaşında hala anne yoksunluğu çekiyorum. Hayır beni sevmesin tamam ama insan gibi iki cümle de etmez misin cocugunla ya, tek bana karşı böyle.