Merhaba arkadaşlar benim çok büyük bir problemim var sizinle paylaşmak istiyorum?

Peki sen niye intihar etmiyorsun?

Zenginim çünkü intihar etmem için hiçbir neden yok istediğim arabaya sahibim istediğim yerde yer içeri kalkar gidebilirim yani yarın dönemi cumhuriyeti'ne gitmek istesem gidebilirim yarın Amerika'ya gitmek istesem gidebilirim İngiltere mi canın istedi gidebilirim ondan sonra Mısır'a gidebilirim canım ne isterse onu yapabilirim ama hayattan keyif alıyorum bu arada yani öyle bir keyif almama söz konusu değil benim için kendim için kendi adıma konuşuyorum bak dikkatini çekerim ve bu arada et yemeği çok seviyorum öğlenleyin bir kilo et yemeden olmuyor yani

Vay bee ama sonunda olucegin bir hayat işte

Unutucak unutulucaksin

Ve derin bir uyku

Yani evet sonunda öleceğiz kazık çıkacak halimiz yok ama neler yaşadığın önemli kral şimdi 60 yaşına gelip ya ben ne yaşadım diye düşünmen lazım neler yaptım yaşayabildim mi 40 yaşında 30 yaşında 25 yaşında arkadaşlarınla güzel vakit geçirebildin mi sevgilinle eşinle çocuklarınla bir pikniği gidebildin mi ya onlar önemli bir kavram var şimdi

Bence onlar boş istediğin kadar güzelliklerle dolu olsun hayatın o yaşa geldiğinde diceksin ki ya şimdi ne oldu çünkü hepsi bitmiş hiçbir şey kalmamış arkadaşlarin sevgililerin bazıları ölmüş senin bı hastalığın bı şeyin başlamış hayatın sona ermiş ve ölümü bekliyor olucaksin şimdi sen söyle hepsi o günler için mi o anlamsız günler için mi

Ya o moda girmemen gerekiyor 60 yaşındasın ama hayata yeniden doğmuş gibi sarılmak gerekiyor anladın mı hastaysam da özel hastaneye giderim a**** koyayım çok da önemli ama işte bir İstanbul'un kız kulesi'nin karşısına oturup o yaşamış olduğun anıları film şeridi gibi izlemek önemli yani ben bu hayatta yaşamışım demen önemli ama boş ver bunlar senin için geçerli değil kendini öldüreceğin için

Yani bu şu mu demek oluyor o zaman eğer çok kötü deneyimler yaşarsam intihar ederim demek istiyorsun yani başına bı kaza gelir sakat kalırsan ya da kötü ölümcül bir hastalığa yakalanırsan ya da sevdiğin bir insanı kaybedersen sen intihar etmeye yatkın birisin tek bir sebepte

Türkiye'de doğduysan ve iç Anadolu bölgesi'nde doğduysan ve paran yoksa borçlu bir hayat geçim geçim derdiyle uğraştığım bir hayat yaşamaya değer mi diye soracak olsak %99.99.99 değmez Erciyes dağı'nın üstüne at kendini

Her şey belki mükemmel ilerlemicek bunu bilemezsin iki dk sonra başkası yüzünden bile hayatın kararabilir ve acı dolu bı şekilde devam edemezsin sen bu kadar güçlü değilsin çünkü intihar edersin acıyı hissetmemek için

Yani aslında intihar kolay bir yol inancına göre de değişiyor tabii ki şimdi cehenneme gitmeyelim durduk yere gelmişiz zaten gideceğiz kafasında olanlar da var yani zaten öleceğiz şimdi niye erkenden ölelim oldu biz bitirmeyelim ama filmin sonu belli zaten

Bunu kendime farz biliyorum zaten ama böyle kendimi asla düşünemiyorum artık çünkü yok mutlulukmuş yok malk mülk sahibi olmakmış yok evlenip çocuk sahibi olmak yok aşık olmak benim gözüm artık bunları görmüyor istemiyor kötü hayatlar yaşantılar var ve oturup saygı duymak yas tutmak zorundayım sanki ölene kadar hayatta olduğum için de sevinmemeliyim çünkü ölücem ben de şu anda acı çeken insanlar da beni görüp bana imrenmemeli o yüzden mutlu da gözükmemeliyim onlar için bir şeyler yaptığımı en azından onları düşündüğümü hissettirmeliyim diye düşünüyorum ama bazen bu düşünceden çıkmak istiyorum çünkü benim hayatımda kayıyor ve benim kendi hayallerim ve hedeflerim var bı yandan onları da hiçe sayıyorum gibi düşününce içim eriyor böyle çok garip bir duygu durum halindeyim işte çok karmaşık

Aslında bu anlattığım gerçek insan tiplemesi şu an günümüz insanların duygusu kalmadı hepsi acımasız ve bencil böyle olunca kendi yalnız hissediyorsun bir nebze olsa bile sana iyi gelecek tavsiye vereyim losev ziyaret edebilirsin çocuk yurtlarına yaşlı bakım evlerine hatta Kızılay'a üye olup haftalık programlarında katılıp insanlara yardım edebilirsin elinden geldiğince çalışabilirsin

Ben bunu çok istiyorum kendimi çünkü affedemiyorum benim bir suçum olmasa bile keşke koruyabilsem hepsini diyorum çünkü böylesi bir toplumda böylesi acı dolu hayatlar nasıl yaşayabilir diyorum aklım almıyor herhangi bir engelli belki hiç sevilmiyor bile engelinden dolayı bütün zihniyetler hastalıklı ölmüş resmen kimse gözüne güzel gözükmeyene değer vermez oldu ama o da bir kalp o da bir can ne kadar çirkin bulsan bile hiç mi haketmiyor sevilmeyi?

Herkes bu yüzden estetiğe yöneldi neden sevilmeme beğenilmeme endişesi taşıdığı için çünkü insanlar artık biliyorlar ki güzel görünmedikleri sağlıklı kusursuz görünmedikleri derecede seviliceklerini

Artık benim için hayatın yaşamaya değer hiçbir yani kalmadı bundan sonra tek bir şey için yaşanır bana göre o da başkalarına umut olmak için

Dostum seni tanımam etmem aynı şekil sende beni tanıyormsun ama sana bir kısa tavsiye verilip veda edeceğim unutma şartlar ne olursa olsun hayat her zamannyaşamaya değer her zaman tutunacak bir dal vardır şimdi ya da ileride yapacağın yaptığın şeyleri için kendin sakın üzüme hayat ciddiye alınacak kadar uzun değil her zaman zevk almaya çalış kendin için çabala sen özel birsin insan önce kendini severek başarıya ulaşır sağlıcakla kal