Eşimle boşanma noktasına geldik. Haksız olan ben miyim?

Eşim (yakında eski eşim olacak, karışmasın diye Mete diyeceğim, sahte isim) annemin yakın bir arkadaşının oğluydu. İkimiz de bekar olduğumuz için bizi tanıştırmaya karar verdiler. Ben o sıralar 20 yaşındaydım o ise 29. O kadar yakışıklı bile değildi. Biraz kilolu bakımsızdı ve köseydi. Ama konuşması samimi gelmişti tatlıydı tavırları. Ayrıca uzun süreli bir ilişkiden ayrılmıştım ve bir an önce unutmak istiyordum. Mete iyi biriydi ama işsizdi. Annesiyle yaşamıyordu ama kaldığı ev annesinindi. İş mevzusunu açtığımda şu an iş aradığını o sırada yatırımla uğraştığını söyledi. Ben de pek yargılamak istemedim. O sırada zaten üniversiteye gidiyordum ailemle yaşıyordum dolayısıyla maddi bir ihtiyacım da yoktu. 2 sene sonra üniversiteden mezun oldum. Bir tanıdık sayesinde iyi bir iş teklifi aldım. Sıkıntılar biraz orada başladı. Benim ev hanımı olmamı istediğini çalışmamı istemediğini söyledi. Nasıl geçineceğimizi sorduğumda yatırımlarından bahsetmeye başladı. İki senedir yatırımlarından bizi iki sene bırak 2 hafta geçindirecek bir miktar kazandıramamıştı. Ben ise eğer iş teklifini kabul edersem yılda yaklaşık 7 basamaklı bir maaş kazanacaktım. Egosu kırılsın istemedim bunları izah etmeye başladım bu sefer bana bağırıp çağırmaya başladı. Kendisinin yüksek değerli bir erkek olduğunu kendisine yapılan saygısızlığı kabullenmeyeceğini söylemeye başladı. Ben de artık çok sinirlendiğim için ailemin yanın gittim. Ailem alttan almam gerektiğini anca ilişkimizin birbirimizi anlayarak ilerleyeceğini söyledi. Ev hanımı olmakta benim gözümde bir sıkıntı yoktu. Evde de babam hasta olduğu ve annemin çoğu zaman onla ilgilenmesi gerektiği için ev işlerini zaten genelde hep ben hallederdim. Ama bana imalarda bulunması gerçekten beni kırmıştı. Bir hafta konuşmadık sonra beni aradı. Özür dilemedi ama işte çalışmama izin vereceğini söyledi. Öylece barışmış olduk. 2023te Meteyle evlendik. Yatırımlarından yine bir gelir sağlayamıyordu ama ben işimden bayağı memnundum ve evi geçindirmeye devam ediyordum. Meteyle de aramız iyiydi yani ne kadar iyi olması gerekiyorsa. Ama son birkaç aydır bana ev hanımı olmam için ısrar etmeye başladı kendisinin has erkek olduğunu karısının çok affedersiniz hayat kadınları gibi karısını çalıştırmak istemediğini söyledi. (Öyle bir şey yapmıyorum, yurtdışındaki bir firma adına çalışıyorum) Ben ama onun maaşıyla geçinemeyeceğimizi söyleyince ona saygısızlık yaptığım için bana bağırdı ve şiddet uyguladı. Bana sık sık onu hak etmediğimi ve onla tanışmadan önce bakir olmadığım için değersiz bir kadın olduğumu söylemeye başladı. (Evlenmeden önce bunun farkındaydı.) Ve ortak arkadaşlarımızın yanında beni aşağılamaya başladı. Arkadaşlarımızın yanındayken tekrar benim çalışmama laf atıp erkekliğinden bahsedince dayanamayıp o kadar erkeksen bir işe girseydin karını çalışmak durumunda bırakmasaydın dedim. Sanırım boşanıcaz Arkadaşlarım bana ikimizin ailesi de ona hak veriyor. Bir de sizin düşüncenizi duymak istedim. Sizce haksız mıydım?