Ailem çok zor bir aile ayrı eve çıkmalı mıyım?

Ailem muhafazakar ben de dediklerinin dışına hiç çıkmadım namaz kılıyorum helal para kazanmaya ve öyle harcamaya dikkat ediyorum, hemşireyim kendi memleketimde çalışıyorum, 24 yaşında ve bekarım ailem hep daha fazlasını istiyor, yanlarından ayrılmamamı evden işe işten eve gitmemi, akşam ezanından önce evde olmamı istiyor, hastalığımdan dolayı nöbet tutmamam da işlerine geliyor, babam katı ve kuralcı annem de tabiri caizse ezik kendi düşünceleri olmayan -bir mekanda yemek yenecekse bile ne istediğini söyleyemeyen babama sen bilirsin diyen- kısaca babam tarafından ezilmiş beni de asla ona karşı savunamayan biri. İlk defa şehir dışına çıktım telefondan bana daha gelme dediler. Gitmeme de razı olmadılar, kendi kendime bir sabah arkadasımın yanına çıktım gittim. ama ben de artık çok bunaldım. Haliyle ben de bu evde psikolojik savaş veriyorum diyebiliriz. Ms hastasıyım bir defa bile sormadılar nasılsın diye buna çok takılmamaya çalışıyorum üzüldüklerini de düşünmüyorum. Kendim baş etmeye çalışıyorum. Doğduğun ev gerçekten kaderin oluyor. Psikolojik destek alıyorum, kendim baş edemiyorum. Sırf bu yüzden evlenmek istiyorum o da ben çabaladıkça olmuyor, olacagı varsa da anlaşabildiğim biri daha çıkmadı karşıma çözüm bulamıyorum kimseden destek göremiyorum, tek iyi ki iyi ki bir mesleğim, bir ekmek kapım var başka da hiçbir şeyim yok. Hayatım eksilerle dolu. İçimi dökmek istedim belki akıl verecek biri olur diye vermeseniz de canınız sağ olsun