Bir erkek neden boşanmaz?

Ayrilacaktik. Ilk ben istedim. O da bir iki usteledi sonra tamam dedi. Sandigimdan kolay oldu ikna olmasi. Ama plansiz gebelikten dolayi bu durum rafa kalkti.

Aramizda sorunlar vardi, kirildigim seyler vardi evliligi devam ettiremeyecegim. Ayrilik olmayinca baya üzüldüm. Geri eve donmek zorunda kaldim.

Yeni hayatim olacaktı, cogu sey icin temiz bir sayfa acacaktim. Bosanmak istedigimi tekrar tekrar soyledim. Olmaz bu durumda olmaz dedi. Kendisini sevmedigimi yuzune yuzune soyledim. Sevmeyebilirsin, her evli cift buyuk sevdalarla yanip tutuşmuyor zaten dedi. Eve dönmek istemedim aileler olmaz dedi.

Eve dondukten 1 hafta sonra temizlik yaparken bunlari niye yapiyorum ki. Bu adama, onun evine, kendisine niye yemek, temizlik falan yapiyorum. Belki de bu yüzden boşanmıyor.

Birbirimizi sevmesekte olur ama evde dursun, duzeni saglasin, hizmetimi etsin diye boşanmıyordur belki, bazi erkekler bu yuzden bile kadini el altinda tutuyor, ayrilmiyor dedim. Ve ona hizmet etme fikri agir geliyordu zaten. O kadar sogudum yani.

Bu karari aldigimda ilk geldi. Yemek yok mu falan dedi. Yok, bundan sonra da olmayacak dedim. Anlamadim dedi.

Bu eve zorla geldim, seninle zorla, sen istedigin icin evli kaliyorum, bir de hizmet mi bekliyorsun. Bundan sonra yemek temizlik, utu vs hicbir sey bekleme benden dedim. 2-3 saniye bakti bana bir sey demedi gitti.

O gun bugündür ev islerini, yemegi kendisi yapiyor. Eskiden yetisemedigimden destek istediğimde birkac bir sey rica etsem de yapmazdı. Esimin cok guzel yemek yapabildiğini yeni goruyorum. Istediginde temiz, düzenli olabildigini de. Garezi banaymis.

Nasil olsa evlendi bir erkek olarak. Kendisine hizmetci aldi yan gelip yatmak icin. Beni istedigi gibi calistirabilir, yerde atilan coraplarina kadar toplatabilirdi. Bunu yapmis yillarca. Isine gelince cokta guzel ev idare ediyor, yemek yapıyormuş.

Anlamiyorum biz kadinlar bu degeri gormek, bunlarin yapılması icin hamile olmak ya da erkege gitme korkusu mu vermek zorundayız?

Cocuk icin mi bunlari yapiyor bilmiyorum. Ama ben olsam sabrim taşardı. Ne yapsam ayrilmiyor. Ses etmiyor cogu şeye. Belki beni hamile halde birakmak kendisine etik gelmiyordur diye cocuk dogduktan sonra ayriliriz daha iyi olur dedim. Ses etmedi.

Bende gerek bana yasattiklarindan, kirginliklardan, gerek belki de hamilelikten nefret ediyorum kendisinden.

Bazi kadinlar hamilelikte eşlerinden nefret ederlermis, varligi, nefesi bile sinir edermis. Onu mu yasiyorum bilmiyorum ama ben esimden uzun zamandir haz etmiyorum bilmiyorum. Ne olacak boyle bilmiyorum. Evli kalma israrini da anlamiyorum.

Bir erkek neden boşanmaz?
Cevapla