Kimsenin hayatında bir önceliğim yok?

Şimdi size birkaç bir şeyler anlatacağım lütfen bana tavsiye, öneri, akıl ne isterseniz onu verin yorumlarda. 21 yaşımdayım üniversite okuyorum tek tük arkadaşım var böyle toplasam 10 ya çıkar ya çıkmaz, her neyse. Kimse beni arayip sormaz yazmaz merak etmez, ailem bile dahil bu olaya. Ben merak edip çok sıkılıp bunalırım ondan sonra yazarım. Ailem annem babam ve ablam ve abim için bile bir şey ifade etmiyorum. Ben ararsam ararlar aramazsam hiç yani. Yakın arkadaşlarım beni aramaz yazmaz sormaz arada yazarlar. Üzülüyorum bu olaya arkadaşlar hiç mi kıymetim yok anlamıyorum ben. Kendini bilmez patavatsız bir insan değilim gayet nerde nasıl konuşması gerektiğini bilen sessiz sakin bir insanım. Ama hislerim kimse için bir öneme sahip değil. Ağlıyor musun diye sorarsanız boş boş tavanı seyrediyorum ağlamak bile güç istiyor çünkü. Değersizlik duygusu yaşıyorum bu aralar yoğun bir şekilde. Hayatımda sevgilim ya da yol arkadaşım falan da yok hiç olmadı cesaret edemiyorum zaten çünkü normal zamanda kimsenin iplemediği bir insanı bir başkası neden sevsin ki anlamıyorum. Sadece ders çalışıyorum derse odaklıyım ama ben de insanım hangi ortama girersem gireyim sevilen bir tip olmuyorum böyle ilk başta insanların gıcık olduğu daha soooonraları insanların sevmeye başladığı tip oluyorum ama neden sevmeleri için ben kendimi paralıyorum ya da zorundayım bundan da çok yoruldum.