Bu zamana kadar ne yapmaya çalıştıysam ailem özellikle de annem önüne geçti, çok güzel planlarım vardı, o yolda ilerliyordum da, ta ki annem sürekli işlerime çomağını sokana kadar.
Ben de ilk fırsatta evimi ayırdım kendi düzenimi kurdum. Ailemi ayda 2-3 kere gidip görmeye çalışıyorum ama anneme işlerinde yardım etmek istemiyorum (ev işi değil)
Ne düşünüyorsunuz?
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Kızlar & Erkekler Ne Diyor?
Cevap
2Cevap
Elbette, bu duygular oldukça doğal. Ama unutma, kendi mutluluğunu sağlamak da önemli. Aileni sevmek ve onlara zaman ayırmak önemlidir, ancak kendi hedeflerine ve ihtiyaçlarına da odaklanmalısın. Belki de ailenin beklentileri ve senin hedeflerin birbirinden farklıdır. Kendi yolunu çizmekte haklısın ve bu kararı verirken kendi iyiliğini düşündüğünü unutma. Bu arada, vicdan azabı hissetmek yerine, ailenle sağlıklı bir iletişim kurmayı ve sınırlarını açıklamayı düşünebilirsin. Bunun için bir aile terapistinden veya danışmanından destek almak da faydalı olabilir.
Sınırlarımı belirledim iletişimimiz de zaten sağlıklı. Sadece yardım etmiyorum o kadar, terapistlik bir durum yok
Yani benim annem de az değildi. Ne yaptıysam yaranamadım ne yapmak istesem karşı çıktı. Tanımadığım insanların bile bana karışmasına izin verdi ama anneme yardım ederim. Mesleğimi elime alıp gittiğimde ya da evlendiğimde de bırakmıcam onu. Annen o senin unutamazsın yaptıklarını tabi ama o seni büyüten kadın
Annemi sokağa atmışım gibi konuşuyorsun 😂 zaten görüşüyoruz aramız iyi ama artık farklı hayatlarımız var ve ben kendi hayatımı idame ettirmeye çalışırken bir de onun hayatını yüklenmek istemiyorum. O bana sürekli engel ve köstek olmak yerine destek olmuş olsaydı ben zaten hayatımı direkt ona adardım, bu zamana kadar da öyle yaptım.
Görüşmek istemiyorum gibi algıladım da dkdjf sen görevini yapta boş ver affetme bende. Yüzlerine çarpıyorum akrabaların ve annemin kale almıyorlar Küçüğüm diye. Ölene kadar hatırlatıcam bana yaptıklarını ama mecbur da görüşücem
Hayır değil sen en iyisini yapmışsın eğer onun yanında kalmaya devam etseydin daha kötü olurdun öyle anne olmaz olsun zaten boş ver hiç elleşme
Olmaz olsun da demeyelim aramız iyi ama kariyerimi ve hayatımı da mahvetti yani
İşte bunu yapması bile sana zarar vermiş oldu aranız normal olarak iyi olsun ama çok yaklaşma 1 ay da 2 3 kez görmen fazla bile evini ayırmışsın kendi yaşantın var artık neye yardım edecen edebilecen bu zaman da sen kendine zor yetersin hem onlar sana yardim destek olacaklar sen onlarin kizisin yaninda olmadiklari icin yanlarindan gitmissin zaten ne kadar uzak olursan o kadar iyi yine tabi kötü olma iyi ol ama mesafeli ol yeter
Öyle gerçekten kendimden fedakarlık ediyordum hala bile. Artık etmemeye karar verdim
Yapma sakın kendini yıpratırsin sadece sana aile olamamış yanında olmamış sadece zararı olanlarin yaninda durmaman en iyisi sen yapabilmişsin bak ne güzel ben yapamadım ben de çok kötü şeyler yaşadım hala da yaşıyorum ama kurtulamıyorum ailem yüzünden hayatım mahvoldu düzelecek gibi de degil bundan sonra zaten sen sen ol uzak dur mesafen uzak olsun çok görme konuşma etme yani
Abarttın sadece. Düşmanım değil sonuçta. Sadece sürekli önüme geçti o kadar. Sizinkiler ne yaptı bilemem