5 aylik evliyim, bu yaşadıklarım normal mi?

Sağol zaten dediğim gibi davayı açtım.

Haklısın. En kısa sürede bitsin diye avukata vekalet verdim işte, uğraşmak istemiyorum.

Yok onun derdi altın, para. Onları bile alacağım elinden

Kendimden aşağıda olan birisine değer verdim, canım işte. Adamın kıçını kaldırdık, değer bindirdik

O edince bende ettim, kendim böyle birisi olmadığım için o kadar çok utanıyorum ki, sinirlenmesem asla küfür etmezdim. Keşke keşke keşke, keşke hiç evlenmeseydim!!

Sağol. Açıkçası aileme mahçup olmaktan ziyade babam sanki bir kat daha yaşlandı, annem birden 10 kilo verdi halime üzülüp. Ben de sütten çıkmış ak kaşık değilim ama dünyanın en kötü insanı bile bunları haketmez.. Benim ailem yan blokta oturuyordu hep adam akıllı konuşmaya çalışıyorlardı karşılarına alıp, ona bir fiske bile vurmadılar. Onun ailesi etliye sütlüye karışmadı, asla taşın altına elini koymadı. Alttan alttan doldurdular.. Ama ben bu hale gelmemize neden olan tek kişiyi kocam olarak düşünüyorum. 3. şahıslar bizler istemediğimiz sürece hayatımıza karışamazlar, benim kocam maalesef ağırlığını koyamadı.

Pişman olmaz o.. Doğru yaptım ben bıraktım diye gezecek ortada.. Boşanma davasını ben açtım, onu bile söylemez o.

İster istemez taraflı olan insanlar vardır, ben şu zamana kadar bu tip bişey duymadım ama benden çok kısa duyan insanlar otomatikmen bana hak veriyorlar. Çünkü dışarıdan bakınca sessiz sakin birisine benziyor ama ne yazık ki dört duvar arasında olan biteni kimse bilmiyor. Bence istenmeyen birisi artık burada, zaten kendisini bişey sanıyordu, çok seveni olduğunu düşünmüyorum.

Aşık bile olmadım ona sadece sevdim. Bana göre aşk kademelidir. Aşık olmak sevmek farklı kavramlardır. Sadece çok iyi davrandı, aklımı çeldi. İlgisini sevdim ama asla aşık olmadım ona

Asla çekilmiyordu, bunalmıştım son zamanlarda zaten.

Ben sadece daha 4-5 ay oldu diye üzülüyorum. Emeklere yazık

keşke sadece kudurmakla kalsaydı, aramızda ne var ne yok hem ailesine hem şirketteki müdürlere kadar ve üstelik yalan yanlış. Delirmek üzereyim.

İnanın daha 1 aylık evliyken bile boşanıcam boşanıcam diyordu sürekli huzursuz ediyordu, beni gaza getiriyordu zayıf noktalarımı bilip ordan vurmaya çalışıyordu. İnşallah akıllanır da benden sonraki kız arkadaşına veya eşine yapmaz. Böyle bir insanın kimse ile mutlu olamayacağına eminim.

Çok şükür yok, allah korusun. Kendimi korudum bundan, çocuk olsaydı yanmıştım.

Var ya yemin ediyorum bunu düşündüm. Çoluk çocuk dinlemezdi bu, yolun ortasında yürürken kızıp bırakan arkasına bile bakmadan giden bir adam bu. O yüzden hiç istemedim çocuk.

Aynen öyle.. Karı kılıklı birisi.

Ona sorsan asla kendisini görmez.. Herşeyi yapan ben, ona vurup hakaret eden ben.. Ailesini sevmeyen istemeyen ben. Ailesinden hoşlanmadığımı nişanlanmadan önce de biliyordu, keşke o zaman bırakıp gitseydi. Evlendikten sonra zorla sevdirmeye çalıştı hep.

Balayına gittiğimizde bile artık kemer sıkmamız gerekiyor dedi. Herşeyi minimum yaparak borçsuz harçsız evlendik, ikimizde çalışıyoruz. Ben anlamıyorum mesela, yeni evliyken gezemeyeceksem istediğim yemeği yiyemeyeceksem neden çalışıyorum? Şirketin bize verdiği yemek kartı ile ev geçindirmeye çalışıyordu adam.

Valla boşanma davası açtım, 1 yıldan az evli olduğum için çekişmeli olacak mecbur. Hiç uğraşmamak muhattap olmamak için avukatıma devrettim süreci.. Kendi hayatıma odaklanmaya karar verdim.. İnşallah bir an önce bağımsızlığımı ilan edeceğim. Ne onunla ne terbiyesiz ailesi ile yüz yüze gelmek bile istemiyorum. Adamın eniştesi bana bakıyor, kibar dille bakıyor diye söyledim bana inanmadı bile, eve çağırmaya devam etti.

O potansiyeli var mı bilmiyorum ama ikiyüzlü şerefsiz, yalancı olduğu için her şey beklenir ondan.. Hayır ailemin evindeyim, ailem direkt yanına aldı beni. Zaten babam annem başından beri istemiyordu ben evlenmek istediğim için kabul ettiler.

İş yerinden de giderse tamamdır. Uzaklaştırma kararı aldırdığım için benimle aynı servise bile binemiyor. Toplu taşıma ile hayatına devam ediyor.

1 aydır iletişim kurmuyorum, hiç umrumda bile değil gerçekten