Kendimi bildim bileli yalnızım nasıl kurtulurum bu durumdan?

Ne zamandan beri yalnızım. Ve bu yalnızlık hiçbir zaman kendi tercihim olmadı. Hep yalnız bırakıldım. Birkaç sene önce 1-2 tane de olsa arkadaşım vardı. Şimdi ne bir arkadaşım, ne beni anlayan başka biri. Ailem var çok şükür, ama onlar da hiç anlamadı beni. Zâten küçüklüğümden beri kavgalı bir ailede huzursuzluk içinde büyüdüm hep. Hem sürekli beni anlamayıp evde huzursuzluk çıkaran hem de baskıcı bir aile. Dünyada güvenip sırtımı yaslayacağım hiçkimsem yok, zâten hiç olmadı... Bunun dışında çok samimi olduğum arkadaşlarım tarafından hiçbir sebep yokken bir anda bırakıldığım da çok oldu. Ki bunu da çok kez yaşadım. Bu yüzden şimdi 1 tane bile samimi olduğum bir arkadaşım yok. Güvenim de yok kimseye. Çevremdeki herkes o kadar güvenilmez geliyo ki bana. Çok düşündüğüm oldu bu konu hakkında... ' niye bu kadar yalnızım, bu yalnızlığı hak edecek ne yapıyorum ' diye... Ama bunun sebebinin ben olmadığını anladım. Yâni insanları kendinden uzaklaştıracak hiçbir hareketim yok. Hiçbir insana zararım dokunmaz. İnsanlar çok anlayışsız ve saygısız, benciller. Karşımdaki her insana değer veririm, iyiliğini isterim. Ama hiçbir zaman bana değer veren, anlayan, dinleyen, güvenebileceğim kimsem olmadı. En çok da bu üzüyor:"sahipsizlik" . KİMSESİZLİK. Yalnız kalmaktan daha da kötüsü, kalabalığın içinde yapayalnız kalmak. En kötüsü de bu zâten. Psikolojik destek almak istediğimi söyledim aileme. Buna da izin vermediler, boş buldular. İyi bir terapistle konuşsam iyi geleceğini düşünmüştüm, o da olmadı. Bir gün annemle babamın hakaretlerine dayanamayıp ( en çok da babamın ) evi terk etmiştim. Sonra ne kadar istemesem de gelmek zorunda kaldım. Şimdi yine evde huzursuzluk çıksa da hakaret dinlemiyorum en azından. Çocukken çok özgüvenli atılgan biriydim. Şimdi bu kadar yalnızlığım yüzünden korkar oldum bâzı şeylerden. Ve bu işin içinden nasıl çıkacağımı da bilmiyorum. Hayatım boyunca böyle olacakmış gibi geliyo, en çok da bu korkutuyo. Aranızdan uzun süre yalnız kalıp, sonra bu durumdan kurtulan oldu mu? Ya da nasıl kurtulurum bu büyük yalnızlıktan?