Muhafazakar ve seküler kesimde fark ettiğin bir şey yaz?

Dindar çocuklar kızlı erkekli her ne kadar olumsuz örnekler olsa da karşılarına çıkan ilk insana tutuluyor. Seküler biri mesela o yaşa kadar üç-beş kişiyle görüşmüş oluyor. Çok çabuk kopup hayata yeniden adapte olabiliyorlar. Muhafazakarlarda durum böyle değil biraz. Bakıyorum çocuk takıntı yapıyor, sündürdükçe sündürüyor. Halbuki sündürdükçe toksikleşiyorsun ve itici oluyorsun. Gözünün önüne bak. Birinin hayatına edebinle girmeyi çıkmayı bil. Delikanlılığını da yere düşürme. Dünya karşındaki insandan ibaret değil. Bunlar benim samimi gözlemlerim. Ayrılmayı, birilerinden kopmayı, hayatımıza devam etmeyi öğrenmemiz lazım. Ağlamak, sürekli derdoluk falan bunlar iyi şeyler değil. En verimli çağlarınız. Değmez. Böyle de nasihat etmem durduk yere ama cidden artık yeto