Babanız annenizi aldatsa tepkiniz ne olur? (Sayfa 2)

Bende öyle yaparım ve görüşmem birdaha. Bir fahíşe içim yuvasına çocuklarına karısına sadakatsizlik yapan erkekten baba olmaz

Hayır

Neden

Karın seni aldatsa boşanmazsın yani

Karın seni aldatsın ve çocuğun bilip söylemesin o zaman, öyle şey mi olur?

Bunların farkındayım zaten. Sadece aynısı senin başına gelse böyle düşünebilecek misin diye merak ettim, elbette kimse "kahraman, doğrucu" olmak zorunda değil, böyle bir sorumluluk yükleyip kendimi iyi bir insan olmak noktasında tatmin olmuş hissetmek değil amacım, ya da dünyanın toz pembe olmadığını da, hayatın sadece siyah veya beyaz olmadığını da biliyorum. Benim bunu yazmama sebep olan genelde toplumsal olarak babalarımızın yaptıklarını sineye çekmeye daha meyilliyiz, özellikle rol model olarak alan erkekler. Oysa karşı duruş geliştirebilmek de önemli, karın seni aldatıp çocuğun bunu söylemediğinde olay değişiyorsa bu iki yüzlülüktür.

Çocuğun açısından bak demiştim aslında, öyleyse çocuğun da bu ailenin parçası olduğu hâlde senin hayatınla ilgilenemez, daha doğrusu annesinin babasının ilişki dinamiğiyle, öyle mi? Diğer yandan evet, bu soruya göre annen babandan boşanmak istemediği ve bunun için gerekçeleri olduğundan ona bunu söylememek istemeni anlıyorum.

İyi de aldatmak sadece bu meseleyle olmuyor ki olay sadece itiraf değil, aldatan insanlar da son derece haksız olsalar bile söylememek konusunda kendilerine gerekçe bulabiliyorlar tıpkı kimsenin kahraman olmaması, doğruluk önderi olmaması gibi. Yani önceden "bana başkasına gözün kayarsa söyle, ayrılalım" demen zaten güvensiz bir profil çiziyor ve inan bana bir şeylerin garantisi değil.

Yok kesinlikle şu konuda haklısın, seni kandıran çocuğun veya eşinin seni aldattığı kişi değil, bizzat eşin. Ben hemcinslerimde rastlıyorum özellikle kocasına değil gidip kadına saldırıyor. Zaten hiçbir çocuk kafasına estiği için söylememezlik yapmaz, bir gerekçeleri olur. Bir de, bence hayata fazla somut ve kendi açınızdan bakıyorsunuz. Benim de böyle olmak konusunda ders almam gereken şeyler var fakat burada şunu söylemek istiyorum, hayatta bir şeylerin kendisini var etmesini veya göstermesini beklemek her zaman doğru değil, önemli olan anlamak zaten görmek değil. Ama elbette, bir ilişkide iletişim önemlidir, her şeyi ima eden kimse hayatta bir şeyleri tutup koparabilmek veya açıklama yapmak hususunda yetersizdir. Ayrıca son söylediğiniz evrimsel olarak olsa da, düzen değişti ve insanlar düzene göre uyum sağlarlar. Hepsinden öte, düşüncelerimiz ve içgüdümüzden büyük payda taşıyan hislerimiz, düşüncelerimiz aracılığıyla bedenlerimizden çok daha hızlı evrimleşmekte. Yani "Elimizde imkan da bahane de var ama yapmıyoruz işte ne büyük adamlarız" gibisinden yaklaşmak hoş değil.

Seni 9 ay karnında taşımış ve büyütmüş bir kadını baban başka bir kadınla aldatıyor ve sen tercih yapamıyorsun üzücü

Nasıl taraf olunmamalı? Senin annen yıllarca o yuvanın çilesini çeksin ama baba denilen şahıs bir fahíşeye gitsin sende seçim yapama da arada? Böyle bir durumda arada kalmak annene hakarettir. Seni büyüten kadın o

Karşılık beklemekle alakası yok bu durumun. Azıcık anne sevgin varsa içinde böyle bir durumda sessiz kalmazsın veya arada kalmazsın. Seçeceğin kişi annen çünkü baban sadece annene değil evinize yuvanıza size de ihanet ediyor böyle düşün neyse belki büyüdükçe karakterin otururur

Bir şey yaşamasına gerek yok böyle bir durumda sessiz kalıp annesini savunmayan babasıja cephe almayan herkes karaktersizdir