Biçareyim ne yapacağım?

13 senelik görücü usulü evliyim, eşim de ben de mütedeyyin insanlarız ve ben son derece tesettürlüyüm.12 yaşında kızım, 4 yaşında hafif otizmli özel oğlum var. Ben şiir yazan okuyan araştıran romantik , müzik seven farklılık çılgınlık seven deli dolu biriydim (ailenin dindarlık baskısından okuyamamış hayallerine kavuşamamış biri), eşim tam tersi tek düze yaşayan biri, ama babalığı iyiydi. ilk zamanlarda normal bir evlilik gibi giderken kaynana, eşimin çevresi, uyumsuzluk araya girdi ve bana depresyon yaşattılar, kendimi maddi manevi çok saldığım zor dönemler oldu. Eşimle oğlum olmadan dahi ilişkimiz bayaaaaa azalmışken, oğlumdan sonra neredeyse yok gibiydi ve 2 senedir hiç yok, yatağımı da oğlum babasına düşkün bahanesiyle ayırdım. Son aylarda yürüyüş spor vb. kendimi toparlamaya çalışıyordum. 2 ay kadar önce yürüyüş yaparken 30 yaşlarında bir adamla aramızda bakışla bi etkileşim oldu, numaramı istedi ama hiç sesimi çıkarmadım, ama aklımda da kaldı. Normalden dönüp bir erkeğe asla bakmayacak biriydim.1 hafta sonra yine karşılaştık tekrar numaramı istedi bu kez verdim, ama kendime inanamıyordum. Mesajlaştık çok ortak yönümüz vardı, karizmatik biriydi, bekardı benden çok etkilendiğini hoşlandığını söyledi ve ikinci üniversitesi'ni okuyor araştırma görevlisi olmak için tez hazırlıyordu. Ara ara tenha sakin yerlerde görüştük, önce elimi tuttu, sonra yanağımdan öptü, sonra sarıldık derken öpüştükde, aramızdaki etkileşim beraber olma isteğine dönüştü âdeta koşuyorduk birbirimize. Ve 2 hafta önce ilk defa beraber olduk sonrasında iki defa daha, pişman değil gibiydim, ama bir yanımda çok kötüydü. Kendisi ateist biriydi, ben de din baskısından bunalmış içinde gizli dağılmalar yaşayan biriydim. Kendisiyle soru alışverisi de çok yaptık bu bizi daha çok bağladı, Kendisi okul konusunda çok yoğun, şu anda seviyeli ama güzel bir ilişki var aramızda, beni asla bırakmak istemiyor, ve benim de bırakmayacağımdan çok emin. hatta sen istemedikçe evde buluşmayız diyor.(hatta bence bedenen sima olarak güzel bir bayan sayılmam, ama kendisi benim için en güzeli sensin başkası umrumda değil diyor, hatta bir gün kendisini uzaktan çaktırmadanizleyince hiç bir bayana bakmadan kafasını eğip gittiğini gördüm ) Ama yine de ben bi yanlışın hem de kocaman bir yanlışın bataklığın içindeyim biliyorum, ondan ayrılsam tekrar depresyona gireceğim ve daha kötü olacağım, ne yapacağim bi akıl verin gerçekten, vicdanen beter bir haldeyim.. Eşim de senelerdir hiç bir gayret yok ilişkiyi düzeltmek için, ben uğraştım karşılığını göremedim hatta bedenen ruhen çok yıprandım halen bile ancak toparlanıyorum, boşansam özel oğlum var 😞Ve ne olur cevaplarda beni kınayarak ayıplayarak cevap yazmayın, ne olursa olsun yaptığım çok çok kötü farkındayım😣