Lütfen alaycı cevap vermeyin?

Yıllardır bir şeyleri düzeltmeye çalışıyorum ama olmuyor ve artık herşeyden bıktığımı hissediyorum gerçekten sabrım tükendi ve neyapacağımı bilmiyorum

Sağol

Hiç zannetmiyorum umarım bir gün kafama sıkmam

Yani aileler mükemmel mi hiç mi ufacık sorunları olmaz

Zannetmiyorum kendimi öldürmeyi düşünüyorum

Önyargılısın!

Sen benim hakkkıma giriyorsun tanımıyorsun bile beni

Tamam vakit ayırıp derdimi dinlediğin için sağol ailem bu kadarını bile yapmadı

Okumama izin vermediler köyde iş için imkan yok yani köyde yaşıyorum ve imkan yok en zoruda kadınım ve hiçbir seye imkanım yok

22 hiçbir şeyin düzeleceğine dair hic ümidim yok

Köyde yaşıyorum şehirde kalacak bir yerim yok

Keşke olsaydı

Sığınma evine sadece eşlerinden siddet gören kadınlar gidiyor diye biliyordum emin değilim

Ben de kendime bunu söylüyorum yıllardır ama dayanılacak gibi değil

Ne alakaa

Nerede yaşadığımın ne gibi bir önemi var ki

Nasıl

Kimsin bilmiyorum bende güvenecem öyle mi

Tanıdığım birileri olsaydı ya da kalacak bir yerim olsaydı bu burada derdimi anlatmazdım ama sağol yabancı insanlar bile beni daha çok düşünüyor

Belirttim onu soruda