Tanrıyı nasıl sevebilirim?

Aslında çok basit bir yöntemi var, korkular ile geçireceğin günleri ayları yılları geçtim, 3-5 saat feda edip inandığın dini araştırsan sadece insan eseri bir mitoloji olduğunu, cennet ve cehennem diye bir şey olmadığını göreceksin zaten zor değil, sadece 1 kerecik kendi dilinden Kuran'ın mealini okusan yüzlerce çelişkiden 3üne 5ine illa rastlarsın yeter ki anlayarak oku. Özellikle arama motorundan çelişkili Ayetleri aratsan bile cevap alırsın, en keyiflisi ise tek taraflı bakmayıp İslamcıların bu çelişkilere verdikleri komik cevapları okumak çok eğlendiriyor. Ömrünü korkular içerisinde geçireceğine aslında korkuların gerçek olmadığını görmen daha iyi değil mi? İnsanlar öylesine korkutulmuş ki araştırmak, okumak, sorgulamak cehenneme giriş sebebi olarak görülüyor, zaten soru sormayın diye de Ayet varken hepten ömür boşa gidiyor. Bir agnostik olarak merak ettiğin sorunun cevabını da vereyim, pek inançsız görmemiş haliyle bu soruyu soramamış olabilirsin. İnanmayınca boşluğa düşülmüyor, hayatın anlamı yokmuş gibi gelmediği gibi tam tersine, elimizde sadece bu dünya olduğu için dört elle dünyaya sarılıyoruz genelde, içtiğimiz suyun bile keyfini çıkarıyoruz çünkü hiç görmediğimiz çelişkiler ile dolu hayali bir öteki taraf umudu için bu dünyamızı zehir etmiyoruz kendimize. Kendimden örnek vereyim, bu dinin gerçek olduğuna trilyonda bir ihtimal vermiş olsam senin gibi korkup ibadet falan etmeye çalışırdım ama yok, değil trilyonda, optilyonda, septilyonda nonilyonda bir bile bu dinin gerçekliğinin ihtimali yok. Artık okudukça gülüyorum sadece, nasıl oluyor da böyle bir şeye inanmışım zamanında diye kendime kızıp duruyorum, boşa geçen yıllarıma acıyorum. Neyse, sana bol şans o zaman, daha fazla işine karışmayayım. Esenlikler.