Sizce aile içi şiddet mi beni böyle yaptı okursanız çok sevinirim?

Kpss ye hazırlanıyorum şu an hayat gerçekten bazılarına çok acımasız onlara da kızamıyorum 6 kardeşiz ve çok fakirlik çektik o kadar çocuğun arasında parasızlığın arasında annemin benim bakımımı düşünmemesine de hak veriyorum ama çok da üzülüyorum çünkü bütün hayatımı etkiliyor insanlarla konuşmak benim için çok olağanüstü bir durum gibi geliyor daha çok şey var da ben sizleri sıkmamak adına kısa kestim

En azından 2-3 iç çamaşırı alabilirdi ped alabilirdi okula gönderirken daha özenli olabilirdi hocalarım annemi çağırıp bu kız çok sessiz bir sorunumu var diye sorarlarmış bizimkiler gelip bana kızardı sen niye ezik ezik duruyorsun diye berbat bir çocukluktu gerçekten çocukken olanlar insanın hafızasından gitmiyor çok büyük yara açıyor ve çocuklar rızkı ile dünyaya gelmiyor maalesef Allaha şirk koşmuş olmam inşallah bunu derken ama herkes gücü yettiği kadar çocuk yapmalı doğurup karnını doyurmak mesele değil 2 yıl Allah süt veriyor zaten asıl mesele ondan sonra o çocuğun hayata özgüvenli bir birey olarak katılımını sağlamak

🙂🙂Keşke arada böyle güzel anılar da olsa çabalamalı insan çocuğu varsa elinde avucunda ne varsa vermeye çalışmalı ya da hiç yapmamalı şimdi bir erkekle konuşurken onlar bile hissediyor sevgiye aç olduğumu beni sevsinler diye neler yapmadım ki çok gezdirdim kendimi biraz başım okşansa ve ilgi görseydim farklı olurdu sevgiyi hep bir koşula bağladım böyle olursam sevilirim gibisinden oysaki sevmek insanı her hali ile sevmekmiş biraz geç oldu bunları anlamam ama böyle işte şimdi ne zaman bir yoksul aile çocuğu görsem gözlerim dolar ha şimdi iyi miyim hayır ama en azından büyüdüm kişisel bakımımı yapabiliyorum çocuk olmak çok farklı ve dünya inanılmaz adaletsiz

Çok teşekkür ederim okuyup bu kadar yazmanız ve kendi hayatınızdan da örnek vermeniz çok değerli çok teşekkür ederim umarım her şey güzel olur

Kimseden ümidim yok şu an ki utangaç ve özgüvensiz halim ailem yüzünden mi diye sordum herkesin yaşadığını kendine ağırdır elbette