Nasıl kendimi bu durumdan kurtarabilirim?

Çok küçükken hem kendimin hem de ailemin isteğiyle namaza başlamıştım. Kılmaktan zevk alıyodum ve isteyerek de kılıyodum. Ama gün geçtikçe ben namazları odaklanamamaya başladım ve ailem de bu yüzden beni daha fazla namaza itmeye çalıştılar. Söyledikleri iki cümlenin birinde kesinlikle namaz kıl oluyodu. Kılıyodum ama annemlerin bu şekilde bana bunu zorunlu tutmalarından dolayı soğumaya başlamıştım zamanla. Bir süre sonra odaya çekilip bir süre çıkmayıp annemlere de namazı kıldım diyerek yalan söylüyodum kılmamama rağmen. O gün bu gün oldu hala aileme kılıyorum diyerek yalan söylüyorum. Aslında kılmayı ciddi anlamda en içtenliğimle istiyorum ama sanki bir şey beni itiyo namazdan. Yaptığım şeyin vebali çok mu büyük olur, en kısa zamanda namaza tekrar başlamalı mıyım sizce?