Nişanlımın ailesi, nişanlımın parasını yiyor. Ben de yuva kurmak istiyorum, haksız mıyım?

Yaşanmış gerçeklerin tecrübelerinden ve bütün samimiyetimle sana bu günlerin ve yarınların için kendimce ama senin için en önemli tavsiyeyi vermek istiyorum , çünkü, bir insan olarak , hayatının baharında genç bir kadın olarak , hayatını keşkelerle, perisanlikla geçirmenide, evliliğin ve gençliğin en güzel zamanlarınıda berbat ötesi bir durumda yaşamanıda istemediğim için bunu söylüyorum. Hiç bir açıklamaya kulak vermeksizin hiç bir geri adıma fırsat vermeksizin en kısa zamanda ayrılın , ayrılmalısın, daha akılcıl biri ile , sana daha iyi değer veren bir aile ve daha çok seven bir adamla yollarını birlestirebilirsin. Bu adamın hâli ne olacak peki? Ben onun içinde ayrı üzülüyorum lakin , olmaz abicim kendi yuvasını kurma bilincine ulaşamamış ve kendi ayakları üstünde bir yörüngeye oturamamis olan bir insan ve maalesef bu insanın cebine kendi eli ulaşıncaya kadar bosaliyorsa , kendi eline geçtiğinde vur eline al oluyorsa , emin ol bu mesele sadece maddiyat meselesi değil, kapsamlı bir yaşamsal sorun hâlinin göstergesidir, ailesi aşağı der aşağı gider yukarı der yukarı gider. Neden böyle? İki sebebi var 1. Öğretilmiş çaresizlik, iki duygusal bakış açısı. Peki o bakış açısı bana neden olmuyor? Onlardan sana pek sıra gelmiyor. Nasıl yani? Eğer sorun duygusal bakış açısı ise , anne babaya karşı olan vefa gereği bir bakış açısı olmasından kaynaklı. Hasılı kelam onu zaten tuketiyorlar, senide tuketmelerine izin verme , zaten senide bulmuşlar ama , kendi çevreleri neden kız vermiyor bunlara hiç düşündün mü? Diyeceksin ki , bu kadar sert olmak gerekir mi? Ben düştüm sen düşme , tazecik halleriyle , nice güzel hayalleriyle düşen fidanlar gördüm, bakmaya , dokunmaya kiyamayacağı insanın, bir taze fidan daha mahvolmasın, bir kadının daha hayatı mahvolmasın.