Merhaba , ben 10 yasindayken babamdan ayrildim. Bircok sey yapti bana , bize aileme.. Kucukken en degerlim oydu , simdi ise en derin yaram..
Uzun bir suredir onunla konusmuyoruz.. Sesini duydugumda icimde birsey aglamak istiyor gibi. Aslinda ben ona karsi asla kendim olamadim. Ona layik olabilmek icin kucuklugumde hep onun istedigi gibi biri oldum. Neden bilmiyorum onun ismi dahi gectiginde bogazim tutuluyor , gozlerim doluyor. Ona ne zaman hesap sormak istesem aglamaya basliyorum bu yasimda bile ve tam anlatamiyorum kendimi.. Onun yuzunden ailem ile gece sokakta bile kalmak zorunda oldugumuz bir zaman olmustu. Kardeslerim onunla konusurken onlara hep ona dogru ilk adimin benim atmam gerektigini soyluyor. Onun benim babam oldugunu ne olursa olsun benim boyle davranmamam gerektigini soyluyor. Ama ben unutamiyorum. Sanki onu hala cok seviyorum fakat ona olan kinim sevgimi saklamis gibi.
Biliyorum uzattim sanirim , fakat sormak istedigim bir sey var..
Ne yapmaliyim.. Onunla konusmak dahi istemiyorken ne yapmaliyim. Boylede devam edemeyecegini biliyorum.. Ama onunla sanki hatali benmisim gibide konusmak istemiyorum. Veya sanki tek suclu benmisim gibi davranmasi bile zor. Ne yapmaliyim bilmiyorum kafam cok karisik ve fikrini sorabilecegim kimsem yok. Yabanci birinin fikrini merak ediyorum , ne yapmam gerektigi ile ilgili.
..
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Cinsel Yaşam
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer