Kız kardeşimde benim gibi düşünüyo biz bu ailenin kırılma noktasıyız bizden sonra gelenlerde saygılı bir ebeveyn olcak?

Bir anne babanın 30 yaşındaki kızına onu giy bunu giyme onu yap bunu yapma demesi kadar saçma bisey yok, ilerde evlenince kocam karışırmış yahu evlenmek isteyen kim. Ayrıca kocamda karışamaz ben hür bi insanım hiç bi zaman kimsenin giyimine karışmadim onlar gibide açık insanı kınamadım herkesi dış gorunusune göre yargılıyolar kuzenimin kızı açık benimle onu kıyaslıyo annem senin ondan ne farkın var diyo yahu ben varım ben karakterimle insanligimla vicdanımla merhametimle başarımla çırpınıyorum onca derdime rağmen bu hayata tutunmaya çalışıyorum o kadar antidepresan kullandım zorlu yollardan geçtim o elalem yanımdamıydı mesele benim giyimim olmuş, bi insanin kalbi guzel olduktan sonra giyimin ne onemi var annem babam beni yanına yakıştırmıyo. Bu durum beni üzüyo açıkcası. Mutlu olmak için çabalıyorum birazcık özgüvenim olsun yüzüm gülsün istiyorum görmezden geliyolar onlar için varsa yoksa elalemin ne düşündüğü ve rezil olmak. Hala birey olmamı kabullenemiyolar.

Ben geleneksel aileleri sevmiyorum şöyleki aile içinde siyaset konusmak bile gerilim yaratıyo, babam akpliyse bizde akpli olcaz olay hic bi sekilde tartışma boyutuna gidemez lafı ağzımıza tıkar. Boyle aileler gençler için facia gerçekten ya, bi arpa boyu yol alamayan hayata olumsuz bakan bişeyler yapmaya calışsalarda en ufak şeyde hevesleri yerle bir edilen biz gençler için azap. 30 yaşındayim zaten geç basladım okula, bi cevrem yok bi topluluga dahil olamamışlığın verdigi psikoloji uniye geç başlamanın verdigi psikoloji özel hayatımdaki sarsıntılar zorlayan dersler bide yetmezmiş gibi anne babamın katı geleneksel kurallarını çekiyorum. Benim yapacağım annelikle benim evladım hukukda kazanır tıpda ya bilmiyorum gelişim ve değişim başarı odaklı bakmak lazım bişeylere, her şey dış görünüş ya da elalemin ne düşündüğü değil. varsa yoksa kendini düşünüyolar inanır misin dedikleri şu, senij giyimine bakıp bize küfür mü etsinler ele güne rezil mi olalım bizimde bi gururumuz var biz pzvk miyiz boyle şeyler.

Ailem zaten benim gencligimi psikolojimi mahfeden geri kafalı dusunceleriyle.

Atanıcam bu onumuzdeki sene, ailemle yaşayamıyorum.

yobazlıklarına artık tahammül edemiyorum.

İnsanlar arasindaki iletisimi mi o kadar etkilediki aile sorunum, unide arkadaşlik kuramadım dogru duzgun kimseyle, benim kabugumu kırmam onlar için bir tehlike.

En ufak bi mutlulugum mutsuzlugum sozlerine batıyo sevgilim mi var diye sorguluyolar yok ama hadi var nolucak. Babam okuldan almayı ima ediyo kaç yaşında insanim ben. Gozleri surekli uzerimde rahatsız oluyorum mini etek giydim diye sevgilim mi olcak sacmalik.