Cocugum babasina gitti ve bana bakmamasi üzdü.. Tamam babasini ozlemistir ya da arabaya binme heyecanidir ama kotu hissettirdi..
Dun gece de bisi düşünmeden bos bos saatlerce agladim istemsizce..
Ne farkettim biliyo musunuz? Herkes hayatina herzaman devam ediyo ama bn bi yerlere takili kalıyorum ilerleyemiyorum ve bu duruma çok da üzülüyorum..
Degismem gerektiginin farkındayım ama yinede niye direnc gosterdigimi bilmiyorum.. Icim kapkaranlik ve aydinliga çıkamıyorum..
Bisiler yapmaliyim sadece kendim için.. Kendimi dusunmeliyim, farketmeliyim.. O kadar bosveriyorumki kendimle ilgili herseyi.. Hayata karismak o kadar zor ki..
Baskalarini gozlemledikce üzülüyorum niye herkes gibi olamıyorum diye.. Bu kadar zor olmamali.. Ruhum bu kadar karanligin içinde kayboluyo ve bn koca bi hic oluyorum..
Bunları bile niye yazdigimi bilmiyorum sizin icin saçma olabilir alay konunuz olabilir ama yapayalnız kaldım ve cocugum gidince hicmisim gibi..
Herneyse dinlediginiz icin teşekkür ederim..
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Cinsel Yaşam
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Dünya Kupası
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer