İnsanları sevemiyorum hem korkuyorum hem iğreniyorum hem gereksiz buluyorum?

seninki neyden kaynaklı peki

Tek çocuğum 6 yaşına kadar köyde yasadigimdan kendi yasitlarimla iletişim kurma fırsatım olmadı buyuk ihtimal ondan şu an da iletişim kurmakta çok zorlanıyorum peki ya sen

Benim de komplekslerim var yaşam tarzı kader geçmiş düşünce tarzım hepsi etkiledi. Bi de ben çok aşırı ince düşünen biriyim kendim kadar İnce düşünen biri bulamadım bu yüzden sürekli kitap okuyorum. Kimsenin bana diyemeyeceği şeyler orada yazıyor. Arasam hayatta öyle cümleler bulamam belki de. yani benim iki yönüm var ters biriyim beğenmem çoğu şeyi insanları felan bi yandan da ezik hissediyorum. İnsanları ezmeyi sevip bi yandan bunu gereksiz buluyorum. Birinin hediye verdiği bi an yaşamk istemiyorum mesela ay teşekkür ederim durumlarına girmek felan istemiyorum ne bilim iletişim kurmak istemiyorum. Veya birine hediye vermek istemiyorum minnet duymasın ben de duymıyım. Ama hayat konusunda bana yardım edeceklere hep açığım. Onlara ben ne yapıyorum dersen ben bişi yapmıyorm hep bir insanı kurtarmış olursunuz diyerekten insanların yardımını alıyorum. Bu hayatta birbirimize yardım etme yolu tek iletişim yöntemi bence. Diğer türlü herkes çıkarcı zaten. Biri birine yardım etmeye gönüllüyse gelir benle iletişim kurar ama bu dediğim gibi hediye vermesi gibi onla küçük bişi yüzünden iletişim kurmak zorunda kaldııgm bi olay olmıcak. Hayati olaylarda ya da istediğim konularda yardım edenlerle iletişim kuruyorum

Yardımımı alırken iletişim ve ilişki de kurmuş oluyorum zaten o anlar dünyalara bedel ama karşılıklı bi iletişim ilşki kurmak istemiyorum ne birine yardım etmek ne küçük şeylerden yardım Almak istemiyorum. tek taraflı gönüllü iletişim bu. Kimse kimseyi kullanmamış oluyor. Sorumluluk da almam ben o yüzden. Ama yardımlara hep açığım. Çünkü insanlar bazen minnet altında da ezilir üstelik minnetiyle de eder. Hiç beli olmaz. Tek garanti yol yardım kabul etmek. O yani

Yani illaki biri baskın biri çekinik olacak iletişimlerrde olacaklar belli zaten yaşayacagın 2 durum var ya baskın sen olacaksın ya da diğeri. Merak edilecek pek bir durum yok bence bi de bundns kaynaklı

iğrenme güvenmeme basit bulma gibi duyguların yok mu? Gönlüne bi eğlence olsun gerisi teferruat takmam fazla yaşa geç mi diyosun. Ben takıntılıyım ya kişilikle de alakalı. Senin yaşama hevesin felan vardır ya da içten içe zaten umrunda değildir bazı şeyler o yüzden böyledir. Mesela ben çok korkuyorum hem akıllılardan hem delilerden çok çekingenim zaten her an herkes haksızlık yapacak ya da beni küçük görecek gibi geliyor eğlenceli de olamıyorum bu düşünceler yüzünden.

İllaki igrenme, basit bulma, güvenmeme bağlanmakta ve paylaşmakta zorluk cekme gibi duygularım var.
Fakat eninde sonunda hepimiz insanız ve birbirimizden farklıyız
Hayata bakışımız, yaşayışımiz, davranış ve düşüncelerimiz farklı olabilir
Ben bunu kabul ediyorum o nedenle herkese az ya da çok saygı duyuyorum
Çok zıtlıklar barındırdığım insanlardan uzak duruyorum
Az bir kesim olsa dahi güvenmeyi öğreniyor vveya deniyorum
Çünkü insan sosyal bir varlıktır ve paylaşmaya ihtiyaç duyar
İletişime ihtiyaç duyar