Türkiye'de niye insanlar birbirine zarar verse bile ya da tehlikede olsa bile kimsenin umrunda değil?

Birkaç hafta önce Almanya'dan geldim. Fakat gördüğüm kadarıyla bizim paragöz milletin abarttığı gibi insanlar orada zengin falan değil. Fakat devlet arkalarında duruyor. Erkek arkadaşım Alman vatandaşı, onun yanına gitmiştim. Fakat bana şiddet uyguladı ve bazı istemediğim şeyler yaptı. Ben polise gitmedim ama polis bunları bir şekilde öğrendi. Ve ben asla şikâyetçi olmadığım halde kamu davası açıldı, bu süreçte herkes bana yardım etti. Kendi ülkemden göremediğim desteği orada gördüm. 2 hafta boyunca sığınma evinde kaldım, çalışanlar çok kibardı, asla emir kipiyle bile konuşmazlardı. Dışarı çıkmama kimse karışmazdı ve telefon da kullanılabiliyordum. Bu süreçte benimle ilgilendiler. Polisler çok insancıl yaklaştı. Bir kez de erkek arkadaşımdan korktuğum için sokakta kalmıştım. Ve o zaman ne yapacağımı bilmediğim için birisi bana yardım etti ve polise gittim. Polis sorunu sordu, ben de erkek arkadaşımdan korktuğumu söyledim. Ama şikayetçi olmak da istemiyordum. Polis gidecek bir yerim yoksa orada bekleyebileceğimi söyledi, erkek arkadaşımı da uyarabileceğini söyledi. Fakat o gün erkek arkadaşım beni aldı ve onunla kalmaya devam ettim. Sonrasında ise bana şiddet uygulamaya ve bazen istemediğim halde bazı şeyler yapmaya devam etti. Polis ve ekibi bu süreçte çok destek oldu. Ama babam da bana şiddet uyguluyor ve sebepsiz yere. Onu çok uyardım ve dün bu yüzden kendim polise gittim. Polis de şikayetçi değilsen biz hiçbir şekilde yardım edemeyiz, babanla da konuşamayız dediler. Üstelik başka polise Almanya'da bir erkek tarafından şiddet gördüğümü söyleyince hafiften güldü. Ya inanmadı ya da bunu bir sorun olarak bile görmedi. Üstelik babamdan falan şikayetçi olsaydım da bu ülkede bir şey çıkmayacağına zaten eminim. Üstelik buradaki sığınma evlerinin hâli belli. Çocuk esirgeme kurumunda da kalmıştım ama çalışanlar mağdur gibi değil, sanki suçlu gibi davranıyor üstelik karşılarındaki insan daha çocuk olduğu halde. Herkes çaresiz gördüğüne efelenmenin peşinde. Kanunlar 'güya' bizleri korumak için ama kanun uyguluyoruz adı altında kimi zaman güvenliğimiz daha da tehlikeye atılıyor. O yüzden Almanya'ya dönmeye karar verdim. O ülkenin vatandaşı olmadığım halde bana yardım eden insanlar bana değer verdi, insan olduğumu unutmadılar. Burada kendi ülkemde mağdursam ve üstelik çaresizsem çöp kadar değerim yok. Orada başıma bir şey bile gelse en azından yapan insanın yanına kalmaz. Burada kimsenin uğraşacağını bile sanmıyorum. Kanun uygulandı densin diye biraz araştırılır, sonrasında ise dava çözülemedi olarak görülmesin diye takipsizlik kararı çıkar. Hep olan şeyler.