Kardeşinizle aranız nasıl?

Kardeşöyle başka ki, onları silip kazıdığımı sanmıştım, yapamadım, kardeş gibi değiller dedim hep, peki ben ne kadar kardeştim, ne kadar sığınak oldum onlara, ben ağladığım vakit arkalarını dönüp uyudular,"sen kendine tutunacaksın, kimsem yok diyip"dedi bana, o sözü ona karşı hissizleştirdi beni, halbuki insan buhranlar yaşadığı vakit "yanındayım, sen çok değerlisin"sözüne ihtiyaç duyuyor. Olsun, ben onu da anlıyorum, benim de onu anlamadığım vakitler oldu, bencilleştiğim. Aynı evin içinde, aynı sancılarla büyüdük, aynı travmaları yaşadık, halbuki bizi en çok biz anlamalıydık. Kardeş insanın iç sızısı, çocukluğu, aynası. Aslında onlar ben, ben de onlarım, aslında ne onlar bana kızabilir, ne de ben onlara. Onlar bana kızdığı vakit kendilerine kızıyorlar, çünkü kardeş insanın kendisi, benim elim, kolum hepsi onlar aslında, onların da her şeyi benim aslında. Kardeşimin haberi yok lakin ben kaç kez affet beni kardeşim diye ağlamışımdır, içim sızlıyor bazen onu düşündükçe. Kardeş atsan atılmaz, satan satılmaz. Kardeşlerden birisiyle tartıştık, babam geldi azarladı bizi, sanki tartışan biz değilmişiz gibi babama karşı da ittifak olduk, böyle bir şey kardeşlik, birbirimizi yesek de kimseye yedirmiyoruz, bazen ben çok takılıyorum sıpalara lakin başka birisi onların canını acıtsa ne oluyor derim, onlar benim can parçam, ayağına çorap giymiyor, ayağına çorap giysene diyorum, sanki benim ayağım üşüyor, vazgeçemiyorum onlardan, onları anlıyorum, ne yaparlarsa yapsınlar seviyorum, beni enkaz altında bırakmış olsalar da seviyorum. Yeni yeni aramız düzeldi, benden her şeyini saklayan kardeşim şimdi her şeyini anlatıyor, o da bana kırgın oldu biliyorum, sadece yüzüme çarpmak istemedi kırgınlığını, iyi davranarak beni öyle çok utandırıyor ki, tüm kardeşlerimi farklı seviyorum lakin hiçbirine de kıyamıyorum içten içe, bir de kardeş olmanın iyi yanı şu; birisi bana fikrini sorduğunda berbat diyemiyorum lakin kardeşlere bunu diyebiliyorum, çünkü onlar kırılmaz bana, yanlarında rezil olsam da utanmıyorum, yine de iyi ki var sıpalar.

Hepsiyle çok iyiydi hep. Bugün konuşmadığım kız kardeşimi rüyamda gördüm, bi iş yaparken birden sarılıp ağlamaya başladık galiba o da özledi bana ihtiyacı var. O kadar kuvvetli aslında bağımız. Allah hepsinin yardımcısı olsun, gülen yüzleri solmasın inşaallah.