İnsanlara inanmakta güvenmekte zorlanıyorum?

Detaya girmem gerekli 1 aydır konuştuğum ve sevdiğim bir kız vardı. Çok iyi davrandı bana. Atkı verdi bere verdi sırf üşüttüm diye. Ve bu gün bir şey yaptı. Kendince hata değil benim için büyük hata. Ve onu silmem 5 saniye sürdü. Reel hayatımda 2 3 arkadaş bırakmadım.. onlarla da çok yakınlaşsak silerim. Canımı sıkan ailem dahi olsa 5 dakikada siliyorum engelliyorum. Önceden böyle birisi değildim. Aksine herkese kendimi adar sarar sarılırdım. Kendime koruma kalkanı yapmış gibi hissediyorum. Ve bile isteye yapmıyorum. Biri bana zarar verecek biri beni kullanacak biri beni yipratacak kalbimi kıracak diye korkuyorum. Ve daha geçen gün çok büyük bir şey yaşadım. Eski sevgilim en yakın arkadaşımdı ve benim açığımı bana karşı kullandılar. Yanlarında gram umursamadım ama yalnız kaldigimda nefesim kesilene kadar ağladım. Günlerce uyuyamadım. Belkide çok iyi insanları da siliyorum. Bilmiyorum ben bu huylarima bir denge nasıl kuracağımı bilmiyorum ve psikolojik olarak şuanda çok acı çekiyorum. Bana fikir üretecek belki bir sözü ile hayatıma dokunacak birisi olur diye yazıyorum. Çünkü reel hayatımda bunu anlatacağım kimse kalmadı. Çok uzun yazmayı fazla sevmesemde. İçimde çok birikiyor.