Kim olmadan yaşamak zor?

Eklediğin şarkı beni çocukluğuma götürdü, nedense küçükken annemin telefon zil sesini bu şarkı yapmıştık.. Soruna gelecek olursak insanın ilk başta aklına ailesi gelir. Annesi, babası, kardeşi.. Buna elbette farklı cevaplar verenler de vardır. Kimisi kedim der kimisi köpeğim der kimisi sevgilim der. Herkesin cevabı kendine göre farklıdır. Ama ben bu hayatta şunu öğrendim, kim olursa olsun kimseye körü körüne bağlanıp bel bağlamamak gerekiyor. İlk kez bi yakınımı kaybettiğimde henüz 17-18 yaşındaydım, ilk kez bi kaybım olmuştu çok büyük bi boşluğa düşmüştüm.. Ama inan o kişilerin yokluğuna bi süre sonra alışıyorsun. Evet o süreç çok zorlu geçiyor, ara sıra yadına düştükleri vakit çok zorlanıyorsun ama bi insan kimse için “ben onsuz yaşayamam.” psikolojisine kapılmamalı. Birkaç saat önce uyandım ve rüyamda ölen teyzemi gördüm.. Uzun bi süre sonra ilk kez bugün görmüştüm çok kötü etkilendim. Hemen silkelenip, kendime gelmeye çalıştım. Sevdiklerin olmadan yaşamak yük gelirmiş insana ama Allah sabrını veriyor bi şekilde. Diyeceğim de şudur, önceden belli başlı senaryolar kurmamak gerekiyor ya onu kaybedersem ya o bir daha yanımda olmazsa ya onsuz olursam bu tarz şeyler sadece bizi dibe çeker. İnsan sevdiğinden elbette ayrı kalmak istemez ama ya ölüm ya başka bir şey er geç de ayırıyor sevdiklerimizden bizi