Eşimin tavırlarından rahatsızım. Evlilikten soğudum artık, ne yapmalıyım?

Ambalaja dikkat eden birisi hiç değilim. Maddiyatci hiç değilim. Düğün vs dahi yapmadık evlenirken. Sadakatini keşke bilebilsek ama o insanın vicdanına kalmış bir şey.

Hep karşı taraf suçlu değil tabi ki, sorunlar illa ki ortak yaşanıyor, her iki tarafın da kusurları oluyor, mükemmel değilim. Mükemmel olmadığım için onun da benden mükemmeli beklemesini istemiyorum zaten, uzlaşmacı olmasını istiyorum. Perde arkasındaki sorunların ama ambalaj ile, maddiyat ile alakası yok. Eşimle tanistigimda kriter olarak bu kadar sığ kriterleri göz önüne koymadım ama öyle olanlar daha çok el üzerinde tutuluyor.

Öyle olanlara daha iyi davraniliyor, köpeği oluyor erkekler bu bir gerçek ama hala umrumda değil. Kendi paramı kazanabilirim, karakteri ve ilgi alanları bana uymayan birisinin ambalajı zaten umrumda değil. Bı dahaki diye bir şey olmayacak eşimle ayrılsam bile ona ait hissediyorum ve başka bir erkekle olma isteğim yok.

Bunları herkes yapıyor her kadın yapıyor diyerek daha çok yaptıklarıma karşı küçümseyici bir tavır sergiliyor.

Önceden bu kadar değildi, beraber yapıyorduk paylaşıyorduk her şeyi. Sevmediği için mi zamanla artık eleştirir oldu bilemiyorum. Güvenini kıracak aldatacak bir şey yapmadım.

Kendisi mi acaba beni aldatıyor da bana bu kadar baskı yapıyor bilemiyorum. Onunla birlikte olmayı ben de seviyorum ama birkaç günümüz güzel geçiyor sonra böyle sorunlar çıkıyor, benim de kıskandığım oluyor ama onunkiler daha ağır kıskançlıklar.