İki sene sonra annen sana böyle bir tepkiyle yaklaşsaydı, ona ne cevap verirdin ve ne hissederdin🥀?

Ah, anne diye kaydettin ha, sadece anne, sadece mother, sonunda iyelik eki yok, annem diye kaydediş yok.
Ben de annemi öyle kaydettim, sadece anne, annem diyemiyorum ona dolu dolu.
Hiç görmedim onun bana şefkatle bakan gözlerini.
Hep başkaları haklı ona göre, ben hep haksızım, benimle beraber canı yanmıyor, sana öyle geliyor ben bastırıyorum diyor lakin bence benim canımın yanışı onu enterese etmiyor, annem beni sevmedi, sevseydi o gün sahip çıkardı bana çocukken, kalbime batan hançerlerden , tek başıma ağlayışlarımdan, dışlanışlarımdan haberi olurdu, sevseydi bana yüküm demezdi, benden haberi olmazdı nasıl olsun bir kez olsun nasılsın diye sormadı bana, yengem bana beni küçümseyerek iğrenç iğrenç baktı, annem de yanımızda, annem görüyor o bakışı, hiç yüreğin sızlamıyor be kadın, aşağılayarak, küçümseyerek bakıyor bana, çocuğunum ben senin, canında yaşadım, aynı bedeni paylaştık, vücudunda ev sahipliği yaptın bana, o yılan, şeytan yengem senin yanında bana nasıl öyle bakabiliyor, senden nasıl çekinmiyor, bana yengem o bakışı attığında sen de ona bakışlarınla niye ne oluyor diyemiyorsun, nasıl öyle bakarsın diye sert, okkalı bir bakış atamıyorsun, yengemin bana attığı o bakış beni sabahlara kadar ağlattı, dilerim yengeme de öyle bakanlar olur, ben kendime söz verdim, tamam belli bir yaştayım lakin ne olursa olsun annemin bana sahip çıkması gereken yerler var, bu kıza hiç kimse o iğrenç gözlerini dikip pis pis bakamayacak, oyarım bakanı, yakarım, işte sözümü tutuyorum, sabahlara kadar ağlatamayacak kimse beni bakışlarıyla, ben bu kızın annesiyim, herşeyiyim ve kendime verdiğim sözü de tutuyorum. Birisi yeltendi yine bakışlarıyla beni oymaya, gözlerini gözlerime dikip nefretle yüzüme bakma hamlesi yaptı, ben yapacağını evvelinde hissettim ve o yılanın, şeytanın gözlerine bakmadan gözlerimi sert bir şekilde devirdim ve kendimle gurur duydum, aferin kız iyi sahip çıktın kendine, o yılan bir daha buna cüret edemeyecek, aferin sana dedim. Kendime korumayı anneme rağmen, e sen de o bakışı hakettin demesine rağmen (ki asla haketmedim, bana öyle bakana ben de öyle bakarım, yeteeeer, hadlerini bilsinler yeter, aynada kendilerine iğrenç iğrenç baskınlar bana değil, gözleriyle yüreğimi oymaya kalkanı ben oyarım, ofsayt ederim, yiyorsa baskınlar bana öyle, ben sabahlara kadar yastığımı gözyaşlarımla ıslatamam kimse yüzünden, işte böyle yaparak kendimle gurur duyarım hadsize haddini bildirerek)
O iğrenç, küçümseyici bakışlar sahibi küçültür, beni değil, bunu biliyorum, asıl aşağılık olanlar, beş para etmezler o bakışın sahipleri ben değilim.
Annemin kimseyle kavga etmesini istemem lakin bir annelik duruşu da olmalı, çocuğuma saygısızlık yapıyorsanız benim de yanımda bulunmayın diyebilmeli, diyemez onun için kendi itibarı benim duygularımdan daha mühim, beni gözleriyle koruyamaz gözleriyle beni yiyip bitirmek isteyenlere karşı, halbuki sarılsan bana, ağlatan benimle beraber, birlikte sarılarak ağlasak kendi kendime annelik yapmak zorunda kalmazdım anne, sadece anne, sana anne diyişim bile sadece ağız alışkanlığından.
Nasıl da güzel teselli ediyor kendini kendi düşmanlarına karşı, bana gelince de sen haksızsın, yoo ben haksız değilim, sayende kendime anne olmayı öğrendim anne.
Senin yapmadığın anneliği ben yapıyorum kendime, ben sarılıyorum kendime, ben tutuyorum kendi ellerimden, ben konuşuyorum kendimle şefkatle, ben ağlatıyorum bu kızı ağlatanı, ben oyuyorum bu kızın yüreğini oyanları ve sonra da aferin diyorum kendime.
Senin gözlerinle bakmıyorum ben kendime anne, senin benden esirgediğin her şeyi ben veriyorum kendime.
Anne gibi anneler var şu hayatta, çocukları için yaşam suyu olan anneler, sadece evlatlarına sarılarak onları iyileştiren anne gibi anneler var, işte o çocuklar hiçbir zaman devrilmez, kimseden sevgi dilenmez, bir yudum sevgi için kimseye kullandırmaz kendilerini.
Belki kadın hayat kadınıdır lakin annedir, tam bir annedir, kendi çamura batsa da asla çocuğunu çamurun içine sokmaz.
İnsan kendisine kötü gelen, enerjisini emen kimseyle görüşmemeli, annesi dahi olsa.
Halbuki anne yüreği kolay fethedilir, ah bu dünyada insanı en çok seven annesidir ya, herkesten çok seven lakin bazı anneler kalben anne olamıyor demek ki, onlar sadece taşıyıcı anne, onlar sadece biyolojik anne.
Öyle annelerle de gereken mesafede kalmak lazım, çünkü yaklaşırsan öyle bir anneye yakar, kavurur seni.
İşte böyle annelerin de anne gibi evlatları var ya ben buna daha çok şaşırıyorum

Kuzum annelerin her zaman haklı olduğuna inanmıyorum. Aksine dünyaya getirdiği canı nolursa olsun her şekilde sevgisinden esirgememeli anne olan insanlar.. Senin bahsettiğin türde anneler var bence.
Yaşadığın durumla ilgili de bence bişey yazma daha fazla. Ne yazsan suçlu ve haksız olarak kalacaksin. Tabi ne yaşadın annenle onu bilemem detaylariyla düşün sen kendin için en doğru kararı verirsin 💕