Kendimi boğuluyor gibi hissediyorum? Bu hayatta yapayalnızım?

Babam hayatta değil. Annem babamın ölümünden sonra toparlanamadı (7 yıldır) ben geçen yıl okuduğum şehri bırakıp sırf biraz güç toplasın destek olayım diye kurulu düzenimi, iş, ileri eğitim fırsatını bırakıp memlekete döndüm. Bir yıl için. Annem iyice kendini saldı, evin bütün işi hatta onun şahsi bakımı ( banyo yapmak istemiyor, en ufak şeyde çocuk gibi olay çıkarıyor) bile benim üzerime bindi. Sürekli beni aşağılıyor. Okudugum yere geri dönüp hayat kurmak istiyorum iş bakıyorum bulamadım şu ana kadar. Annemden bir güzel söz duymak istesem sana ne anneliği yapıcam kaç yaşındasın diyor. Hayatımda özel biri yok, olmasını çok isterdim. Arkadaşlarım var ama onlar da bir yere kadar moralimi iyi tutabiliyor. Boğuliyor gibi hissediyorum, koca dünyada yapayalnızım. İçimi dökmek istedim bana ne önerirsiniz?