Çok yalnızım, arkadaşım yok. Neden olabilir?

Sanırım zamanında insanların sana karşı davranışları seni ileriki hayatına 1-0 geriden başlamana sebep olmuş. Şimdi şöyle ki, daha yaşın çok küçük. 15 yaşındasın...
Ileriki hayatında kim seni ne şekilde değiştirir bilemezsin. Okul ortamını es geçerek konuşacağım çünkü eğer orada bir arkadaş çevren olmuş olsaydı gelip de burada insanlara dert yanmazdın. Sana ilk tavsiyem , sosyalleşmek. Spor salonu olabilir , resim kursu olabilir.. bu tarz şeyler yapabilirsin. İnsanlarla kaynaşmanı sağlar. Eğer buna olmaz dersen.. Ben uğraşamam yaa bir arkadaş için resimle sporla bilmem neyle dersen hiç problem değil. Sonraki tavsiyem de şu , evet sosyal medya artık eskisi kadar saf ve temiz İnsanlarla dolu değil bunun hepimiz farkındayız. Fakat burada bence kendine sanal arkadaş bulabilirsin. Saçma geliyorsa sana şunu da söylerim , biri 5 yıl oldu diğeri 4 yıl.. iki tane çok sevdiğim ve değer verdiğim üstüne üstlük sanaldan tanıştığım çok yakın arkadaşlarım var. Tabiki bu böyle ömür boyu sanaldan da devam etmeyecek... illaki bir şekilde yüz yüze geleceğiz onun planlarını da yapıyoruz ufaktan.
O yüzden ille de arkadaş istiyorsan emin ol şu an yüz yüze bulduğun arkadaştan daha yakın olurlar sana.. sanal arkadaş denildiği zaman çoğu kişi saçma buluyor ama her ne olursa olsun Dünya o kadar da büyük değil. Hiç ummadığın bir zamanda hiç beklemediğin bir insanın yüzünü görebiliyorsan... o kişiyi de mutlaka görürsün. O yüzden asla dert etme hem yaşında daha küçük.. tabiki ne kadar ömrün vardır orasını Allah bilir.
Ama bence sanal arkadaş senin için daha iyi olur.
Kendi kriterine göre de bulabilirsin. İlle de yüz yüze istersen mesela buradan soru paylaş. Yaşadığın şehir neresiyse.. belki orada yaşayan ve seni tanımak isteyen gizli hayranların çıkar:)

Çevrem geniş değil. Çok arkadaşımda yok ancak şikayetçi değilim. Çünkü kendimle arkadaş olmayı öğrendim. Oturupta kendimi sorguladığım anlar hep oldu. Şununla arkadaş olayım dediğim, ancak asla başaramadığım kişilerde oldu. Her şeyin başının anksiyete olduğunu öğreneli bayağı oluyor herhalde. Gidip birisine arkadaşca, dost canlısı olarak yaklaşırsan terslenmezsin, ha terslenirsende bu bir sorun olmamalı. Ama anskiyete buna engel oluyor. Bunu yenmek lazım, kendim yenemediğim için sanada yen demiyorum. En azından yanlızlığı kötü bir şeymiş gibi algılama. Kendini sev, kendine zaman ayır, hobilerini keşfet ve kendinle ilgilen. Her zaman öncelik sen ol. Arkadaş edinmeyi dene, bunun için zaten çok fazla yol var. Sadece bunu kafana takma. Hayatın keyfini çıkar.

Bende aynılarını yaşıyorum hatta ben 3 yaşında mahalledeki çocuklar arasında bile dövülür dışlanırdım alaylara maruz kalırdım devamında anaokulunda dışlandım zorbalıklar yaşadım bir çocuğun yaşamaması gereken akla mantığa aykırı dışlamalar zorbalıklar bazen doğuştan lanetli miyim diyorum her ortamda dışlanıyorum veya zorbalık yaşıyorum umursanmıyorum şu an dershaneye gidiyorum orada da yok gibiyim her yerde bilmiyorum bunun bir çözümü yok ve ben insanlardan çok soğudum korkuyorum