Annemle sürekli tartışıyoruz?

24 yaşındayım. Üniversite son sınıf öğrencisiyim. Annemle çok sık olmasa da tartışmamız oluyor. Tartışmalarımız cevizin kabuğunu doldurmayacak nedenlerden ortaya çıkıyor. Ve hep en küçük konulardan bana saldırıyormuş gibi hissediyorum. Duygusal olarak farklı konuların üzerinden bana; sen hiçbir şey beceremezsin, bir şeyin sahibi olamazsın, para falan kazamazsın, senle evlenecek adama acıyorum, hiçbir zaman mutlu olamazsın, senin yüzün gülmez, herkesin kızlara böyle, şöyle gibi daha bir çok şey söylüyor. Ciddi anlamda duygusal eksikliğimin farkında olduğu için bunu kullanıyor. Annemi gerçekten çok seviyorum ama böyle konuşması çok ağrıma dokunuyor. Ben ona her defasında iyilik ile yaklaşmaya çalıştıkça bu tür sözleri ile karşılaşıyorum. onu da anlıyorum küçük yaşta evlenmiş ve onun da kendine göre bazı problemleri var. Kendimi hep suçlu hissediyorum ve anneme tartışma esnasında söylemiş olduğum kelimelerden dolayı özür diliyorum sarılıyorum. Bir kere olsun onun gelip kızım özür dilerim bağırdım demesini çok bekliyorum. Ama o bunu yapmıyor. Ona göre hep kendisi haklı. Kendimi geliştirmeye çalışıyorum çokta iyi bir bölüm okuyorum ama duygusal olarak kendimi iyi hissetmiyorum. Çok fazla strese giriyorum. Kendimi kontrol etmeye çalışıyorum. Bazen psikolojik destek almak istediğimi anneme söylediğimde "şimdi de o mu çıktı senin psikolojinde hiçbir şey yok " diyor. Evet belki de haklı ama ne yapmam gerektiğini bilmiyorum. İnternet üzerinden bazı kişisel gelişim dersleri alıyorum ama yetmiyor. Ergenlik zamanında ergenliğimi yaşayamadığımı fark ediyorum. Biri ergenlikten bahsedince o ne falan diyordum. Hiç bir zaman asi bir çocuk olmadım. Ailemin sözünden çıkmayan, sürekli ailesine danışan biri oldum hep. Ev işlerinde yorulmasın diye hep yardımcı olmaya çalıştım. Ama artık yetişkin bir bireyim halen daha beni şekillendirmeye çalışıyor. Rica ediyorum sizden artık napabilirim bilmiyorum. Bir öneriniz varsa benimle paylaşır mısınız?