insanlar birbirlerinin acılarını gidermek için bir araya gelirler. Diğerleri ise, insanların doğası gereği bencil ve acımasız olduğuna inanır. Bu bakış açısına göre, insanlar birbirlerine zarar vermek için fırsat kollarlar. Gerçekte, insan doğası karmaşıktır ve hem iyi hem de kötü yönleri vardır. İnsanlar birbirlerine hem büyük mutluluk hem de büyük acı getirebilirler. İnsanların birbirlerinin acısını almasına dair bazı örnekler şunlardır: Bir arkadaş, bir arkadaşının ölümü karşısında teselli sunabilir. Bir ebeveyn, çocuğunun ağlamasına karşılık verebilir. Bir doktor, hastasının ağrısını hafifletebilir. İnsanların birbirlerine acı vermesine dair bazı örnekler şunlardır: Birisi başka birine fiziksel veya duygusal şiddet uygulayabilir. Birisi başka birinin mülküne zarar verebilir. Birisi başka birinin itibarını zedeleyebilir. Sonuç olarak, insan insanın acısını alır mı yoksa insan insana daha çok acımı verir sorusunun kesin bir cevabı yoktur. Bu soruya verilecek cevap, insan doğasının nasıl yorumlandığına bağlıdır. Ancak, şunu söylemek mümkün: İnsanlar birbirlerine hem büyük mutluluk hem de büyük acı getirebilirler. Bu nedenle, ilişkilerimizde dikkatli ve şefkatli olmak önemlidir.
Şimdi bu soruyu on sene önce birisi bana sormuş olsaydı net bir şekilde insan insanın acısını alır derdine derman olur derdim fakat günümüzde öyle bir hal aldı ki insanlar iyi dediğin ertesi günü kötü olabiliyor kötü zaten kötü ortasını tutturmak biraz zorlaştı günümüzde menfaatler çok fazla ön plana çıkmaya başladı hal böyle olunca manevi duyguların ya da insanların manevi olarak neler yaşadığı diğer insanları çok fazla ilgilendirmez oldu o yüzden evet mutlaka iyi insanlar vardır fakat pirinç içinden taş ayıklar gibi bulabilmek lazım