Aileme asla söz geçiremiyorum, nasıl yenebilirim?

Bunu burada sormaktan utanıyorum ama artık hayattan umudum kalmadı, bütün arkadaşlarım bana korkak diyorlar haklılar da, 7/24 intihar etmek istiyorum ama korkağın teki olduğum için intihara bile cesaret edemiyorum. 20 yaşımı geçtim, ailem falan yere gel dediğinde gelmicem deme gibi bir lüksüm yok, başka işim olsa başka zaman yapsaydın diye kızıyorlar, hem ne kadar gelmicem dersem diyeyim eninde sonunda geleceğimi biliyorlar, ben de aşırı ısrar edemiyorum beni dövmelerinden korktuğum için. Dışarı çıkınca yarım saatte bir arıyorlar, bir kafeden kalkıp başkasına gittiğimde bile haber vermemi bekliyorlar arkadaşlarım hep dalga geçiyor. Kıyafet konusunda zaten asla istediğim şeyi giyme özgürlüğüm yok yani ben artık hayatımda istediğim kıyafetleri giydiğim bir zaman diliminin olacağına dair inancımı kaybettim büyük ihtimal bir gün allah inancım bile olmadığı halde çarşaf falan giydirtirler ona da tamam derim. Yani onlar da biliyorlar ne kadar bir şeyi yapmicam da desem eninde sonunda yaptığını, aksi takdirde dayak, dayağa katlanırsam telefonumu alıyorlar ona da katlansam dışarı çıkıp işe/okula gitme özgürlüğümü elimden alacaklar diye korkuyorum. Ne yapacağım ben? Bıktım artık bir hayatımın olmamasından, arkadaşlarımın gözünde bile bir birey değil korkağım bu hep böyle mi gidecek