Babam vefat etti çok üzüldüm ama toprağa verilince üzüntüm geçti gibi oldu çok değişik?

o biraz rahatlatıyo gibi tabi, annemden örnek verirsem belli etmese bile acısının çok olduguna eminim o zamanlar, çünkü son 1 2 hafta neredeyse hiç uyuyamıyodu, yemek yiyemiyodu... allah yerlerinde dinlendirsin

o psikolojiyi allah kimseye yaşatmasın, bi şekilde hayat devam ediyo, erkenken tabikide çok zor, hele yalnız kalındıgında, düşünceler vs çok daha içine çekiyo insanı... benim bile 2 yıl geçmesine ragmen hala annemin o son anı gözümün önüne geliyo... hatta bu hastaneden yıkama yerine nakil olmadan önce son kez görmek istermisiniz demişlerdi babama bana kardeşime ama ben iyi halini hatırlamak istiyorum demiştim ama, o son anı hiç gözümün önünden gitmiyo... biz neysede babam çok üzüldü hala da öyle

amin inşallah, öyle zaten güzel anılar kalıyo sadece geriye... bide keşke daha fazlasını yapabilseydik diyosun aslında çok daha fazlası bilmiyorum... sende yapabilecegin ne varsa yapmışsın, göblün rahat olsun o konuda

onun eksikliği var ve dolmayan bi eksiklik zamanla alışıyo gibi insan ama bi an geliyo dalıp gidiyosun

ben ağlayamadım bile mesela, hiçbir şey anlamadım yani, rüya gibi bişeydi o gün benim için kendimi en son o mezarın içinde buldum annemi kucagıma verdiler, cıktıktan sonra bi aglama tuttu... tek tesellim dediğin gibi acısının dinmiş olması