Babam vefat ettikten sonra toparlanamadım?

neden vefat etti hastalığı neydi?

Hastalığı yoktu.. bir iş kazası. Senin babanın bir hastalığı var mıydı?

benim babam kanserdi.2-3 ay içinde gözlerimizin önünde eridi sonra apar topar yoğun bakım derken vefat etti. Akşam o cenaze arabasının kapımızın önünde duruşunu unutamıyorum. Hayatımıza elbette devam edicez ama sanki gitmiyormuş gibi geliyor

Allah rahmet eylesin çok üzgünüm. Gerçekten çok zor ama Allah sabır verecek eminim

yaşı kaçtı babanın biraz anlatmak ister misin?

Anlatmaya o kadar ihtiyacım var ki kimseyle konuşamıyorum direkt ağlamaya başlıyorum… babam 60 yaşındaydı bu kadar erken gideceğini tahmin etmemiştim.. senin baban kaç yaşındaydı

64 benimde. sen kendini anlat nerde iş kazası oldu nasıl gerçekleşti

Babam inşaat mühendisi yaptığı inşaatı gezerken asansör boşluğuma düştü 7. kattan. Ya 35 yıldır inşaat mühendisi nasıl böyle bir hata yapabilir aklım almıyor çok üzülüyorum Allahın gücüne gitmesin ama yapamıyorum bu şekilde olmamalıydı. En sevdiği şey onun canımı aldı dayanamıyorum

21 yaşındayım ama o hastanede geçirdiğim gece beni 20 yıl büyüttü büyümek zorunda kaldım ailemi ben toparladım ama ben şu an dağıldım. Başta ağlamadım güçlü durdum üzülmesinler diye ama içimde yaşadıklarımı görseler ağlamalarımı duysalar

Allah yerini mekanını cennet etsin. asansör boşlukları normalde kapatılır iş güvenliği yok muydu dava açmış mıydınız?

Tüm güvenlik önlemleri vardı 3 demirle kapatılmış ama ecel bu bir şekilde olmuş işte.. tüm planı bilen biri orada asansör olduğunu unuttu sanırım nasıl böyle bir şey oldu bilmiyorum

güçlü olmak zorunda değilsin insanları ya da ailene ben güçlüyüm imajı yaratmak zorunda değilsin ki? Senin de duyguların var onlar ne kadar babalarını kaybettiyse sen de kaybettin. Bu süreçte en doğru şey acını kendin yaşaman ve acını yaşaman. Hiç kimseye güçlüyüm imajı çizmeden rol yapmadan. Kendi acını çektikten sonra ya da metanetli düşünüyorsun. Ağlamak senin en doğal hakkın bir de yaşın da çok genç kıyamam sana güzel kuzum

Hastane o kadar kalabalıktı ki en son ben öğrendim işteyim diye söylememişler. Herkes omuzlarımdan tutup güçlü olman lazım annen için dediler ablam baygın yatıyordu annem makinelere bağlanmıştı tansiyonu fırlamıştı. Güçlü durmak zorumdaydım herkesten önce öldüğünü Doktor bana söyledi onlara nasıl söyleyecektim ki ben çok zor anlar yaşadım çol kötüydü

O yüzden acımı yaşayamadım duygularım baskılandı. Birkaç kişi ağla tutma dediler daha kötü olursun hasta olursun dediler ama artık çoktan duygularım baskılanmıştı yapamadım o günlerde

kıyamam yavrum taşın altına küçücük yaşında sen girmişsin ve gerçekten senin durumun kötü olmuş kendini feda etmişsin. Seni kim baskıladıysa güçlü olmak zorundasın dediyse sana hayatının en büyük kötülüğünü yapmış. Mecbur değildin ki bunları yapmaya senin de duyguların var kendini niye ağlamamak için baskıladın. Bak biz ailemle birbirimize baka baka ağladık. Sıkmadık birbirimizi acımızı yaşadık Allah’a şükür hiçbirimiz hasta olmadık. Sen yapamadığın ağlamaları şimdi yap ama biri seni ağlarken gördüğü için gözyaşlarını silme ağla. Acı hepinizin acısı kimseden kaçmak saklanmak zorunda değilsin. Acını yaşaman lazım senin şimdi güzel kuzum

Her gün ya işten dönerken 10 dk boş parkta oturup ağlıyorum ya da uyumadan önce odamda şimdi olduğu gibi annem odamın yanından geçtiğinde telefonun ışığını kapatıyorum görmesin diye. Beni ağlarken görmelerini istemiyorum daha hıçkıra hıçkıra rahat ağlayamadım 4 ay olacak..

zorundalığı kendi kendine sen veriyorsun canım ama. Ailen nasıl peki?

İyi gibi görünüyorlar içlerini bilmiyorum annem zor toparlandı ama daha iyiler çok şükür

27 Ağustos öğleden sonra 17:05te vefat etti o günün sabahında üniversiteden mesaj geldi diplomalarınız hazır diye o kadar heyecanlandım ki gidip alıp gösterecektim babama diplomamı kızın Eczacı olduğu istediğin gibi diyecektim ama diyemedim yetişemedim. Taziyeye gelenlerin en çok mutlu olduğu şey mezuniyetimi görmüş olmasıydı keşke diplomamı da gösterebilseydim

babanın seni görmediğini mi sanıyosun? Baban seni görüyor sadece sen onu görmüyorsun. Hepimizin haberi onlara gidiyor onlar bizi görmeye geliyor tek farkımız biz onları göremiyoruz. Hepimizin gideceği hayat orası yavrum

Gördüğünü biliyorum ama yüzünde oluşacak gülümsemeyi görmeyi çok isterdim.. ben her cuma mezarına gidiyorum o haftamı anlatıyorum o görüyor yinede anlatıyorum

her perşembe akşamı yasin muhakkak oku. Onlar her akşam eve gelip hediyelerini almayı bekliyorlar. Okumayan yolda üzgün gidiyorlar. Cuma kabirlerine giriyorlar. Her şeyini anlat sohbet et içinden geleni anlat. Bu boşluk dolmayacak hiçbir şekilde Allah annemizin ömrünü uzun etsin. Peyami safanın çok sevdiğim bi lafı vardır der ki ölüm bi eve girince sağ kalanları da biraz öldürüyor demiş. Bununla birlikte yaşacağız. Onlar için hayırlı işler yapalım. Bir sadaka verirken babamın hayrı için desen bile onlara gidiyor onlar mutlu oluyor arkamdan hala hayrım için iyilik yapanlar diye. Biz onlar için hayır yapmalıyız artık elimizden gelen tek şey bu

Cennette onunla görüşebilmek için elimden ne geliyorsa yapacağım kendime söz verdim Allahın izniyle 😭😭

bizim nereye gideceğimizi onlara gösteriyorlarmış biliyo musun? Ben babamla rüyamda vedalaştım ona son kez sarıldım içime o rüyadan sonra bi su serpildi çok güzel gördüm onu. Umarım sen de onu en yazın zamanda görürsün

Gördüm o kadar genç görünüyordu ki bana iyi olduğunu söyledi

Bu arada arkadaşların varsa onlarla vakit geçir yalnız kalmamaya çalış