Psikolojik olarak çok kötü hissediyorum?

Evet haklısın unutmaya çalışıyorum ama istemeden oluyor herhangi bir olay olduğunda hemen içime kapanıyorum özgüven desen zaten küçüklükten aşılanması gereken bir şey hemen özgüvenli olamıyorum bazen özgüvenli oluyum diyorum mesela biriyle konuşuyorum o zamanda aptallaşmaya başlıyorum alışmadığım için yapamıyorum kendimi çok aptal çok canım hissediyorum hayatım boyuncada hiçbir işe yaramayacak bu hayata boşuna gelmiş biri olarak kalacak ış gibi hissediyorum

Çok teşekkür ederim beni motive ettiğin için iyi ki yazmışım buraya

Psikologtan destek almak istiyorum ama ailem sadece ilgi çekmek için böyle şeyler yaptığımı düşünüyor içime kapanmamın sebebini bilmiyorlar gibi yıllarca ettikleri kavga ben bir köşede ağlayıp onları dinlerken beni hiçe sayıp ettikleri küfürler hiç aklımdan çıkmıyor şimdi 2 arkadaşın gün içinde ne konuşabileceğini bile bilmiyorum o kadar kötü durumdayımki tek yapabildiğim buraya içimi dökmek çok ezik bir insanım hep öyle kalacakmış gibi hissediyorum

Depremden sonra ablalarımla aram çok daha iyi oldu 3 ay boyunca annem olmdan başak şehirde kaldık hayatımın en normal dönemiydi galiba okula devam ediyorum ama bir hedefim yok hedef koymayı deniyorum ama olmuyor yapamıyorum

Devamıda var

Babam bizi hiçe sayı onu dolandıran bizi istemeyen o kadına geri döndü annem sevgilisinin yanında sürekli beni küçük düşürmeyi seviyor galiba otoriter olmak istiyor ama beni çok kırıyor arkadaşım olsun ona anlatıyım diyorum o da yok babam birkaç gün önce annemin sevgilisini öğrendi iyi bir adam ama babam bu seferde sürekli onu kötülemeye başladı sanki babamın karısı sevgilisi olabilir ama annem hep dul kalmalıymış gibi davranıyor annemi bacım yerine koyuyor o zamanlar bir bıçak alıp onu öldürmekstiyorum ama kendimi tutuyorum çünkü bunu yapmamın hiçbir işe yaramayacağını biliyorum ama psikoloğa gitmek istiyorum artık sadece beni dinleyen birini istiyorum onada ailemin karşı çıkacağını biliyorum sadece ilgi çekmek için böyle şeyler yaptığımı sanıyorlar onlarla doğru düzgün iletişimim bile olmamasına rağmen beni çok iyi tanıyorlarmış gibi davranıyorlar

Hayır ablamlar sosyal insanlar onlar hiçbir şeyi takmıyorlar çünkü onlar büyürken birbirleriyle konuşabiliyorlardı ben en küçükleri olduğum için aralarına brni hiç almamışlardı çünkü annem ve abbam ilk boşandıklarında onlar hep birbirlerine sahip çıktılar ben küçük olduğum için çok şey anlamıyordum zaten o yüzden ben pek umurlarında olmamıştım birde onların büyüdüğü çocukluk arkadaşları var benimde çok sevdiğim biri hayatımın büyük bir çoğunluğu o kız yüzünden ablamları kıskanarak geçti çünkü o kız hep çok güzeldi çok eğlenceliydi bende onunla arkadaş olmak istiyordum ama mesela ben odaya girdiğimde konuşmaxlardı hemen sussrlardı hiç aralarına almadılar